Eklabu

Tragis..

2011-12-20T13:51:00.000-08:00

hehehe... nagsusulat nanaman ako..

eh anong magagawa ko, ito lang naman ang labasan ng mga nararamdaman kong di ko kayang sabihin, at sino nga naman ang pagsasabihan ko nito? hehehe

hehehe, nakakalungkot lang kase nasasaktan ako.. wala naman siyang kasalanan kung bakit ako nasasaktan.. nasasaktan ako kase nagmamahal ako.. kambal nga raw un eh.. di mo masasabing nagmamahal ka kung di ka nasasaktan.. at kung magmamahal ka, wag mong i-expect na di ka masasaktan, magfe-fail ka lang..

kahit ako mismo, di ko alam kung bakit ako malungkot.. parang baliw lang noh, hehehe.. tas tumatawa pa.. baliw nga.. :D

baka ganito, nalulungkot ako kase, uhm.. kase may iba. nalulungkot ako kase di ko na sya nakakasama.. nalulungkot ako kase di ko sya nasayaw.. nalulungkot ako kase, gusto ko lang naman ay ihatid sya, yun nalang naman kase yung oras na magiging magkasama kami eh, kaso may advantage yung isa, parehas kase sila ng sasakyan pauwi.. (parehas nga ba?).. nalulungkot ako kase, halata naman eh, na kahit gaano ko sya kagustong pasayahin, mas pipiliin nyang sumaya sa iba, kase dun nya gusto.. ikaw ba, pag sumakay ka sa bus, san ka uupo, sa tabi ng isang lalaki na nakaupo sa pandalawahang upuan, o sa tabi ng lalaki na nakaupo sa pangtatluhang upuan? syempre, dun na sa maluwag.. (o baka ganito lang ako mag isip..)..

space,

space siguro kelangan nya... sana mamiss nya rin ako talaga.. sobrang mahal ko sya, kaya ganito nalang ako masaktan..

MASAYA

2011-10-29T01:36:00.000-07:00

oo masya, halos di nga ko nakatulog sa sobrang saya eh..

teka, bakit nga ba ko masaya?

sige syempye si brad..

ito ang buong istorya..

nung nalaman kong bigla syang nagkagusto kay domo, isa lang naisip kong ibigay sa kanya..
mga ilang buwan din dumaan bago ko sya mabili.. ibinli ko two weeks before her birthday.. balak ko talagang ibigay sa birthday nya kaso (1) di ko naman sya makakasama nun kahit gano ko kagusto.. at (2) mayroon lamang 7 replacement policy yung comic alley kaya kelangan kong maibigay agad sa kanya para if ever na maliit sa kanya, pede pang palitan.. ^_^..


Parang ganito yun eh..

syempre di lang yung regalo ang mahalaga.. kailangan espesyal din yung lagayan nya..

Plan A: ilalagay ko sa rectangular box yung jacket tas babalutin ko ng brown na crepe paper tas gagawing parang domo rin yung itsura.. di na tuloy kase wala akong makitang box na magkakasya sya at yung paglalagyan ko naman kung sakali nung box ay sinira ng isang kaibigan na napahiya.. hehehe

Plan B: Paper bag.. sa Papemelroti ako nagtingin.. nagtanong ako sa tindera, "miss, yan lang po yung paper bag nyo?" habang tinuturo ko yung mga pink na paper bag.. "ano ilalagay sir" tanong ni ate.. "yung kakasya po ito.. " nilalabas ko yung jacket sa bag, inabot ko kay ate para sukatin nya sa paper bag.. "ang mahal naman.." sabi nya, di ko nalang sya pinansin.. "wala po bang kulay brown?" tanong ko,di kase bagay yung pink eh, floral pa.. "ito po sir, plain lang.." "yan po sakto!" sabi ko... sinukat ulit ni ate tas sinabi nya ulet.. "ang mahal.." binayaran ko nalang yung paper bag.. hehehe.. tas lipat naman ako sa national bookstore, kung saan 3 hours na kong naglilibot kakaisip kung pano ko ibabalot yung jacket.. bumili ako ng kokomban (bond paper), red colored paper, cutter, permanent marker, at double sided tape.

di pa ko nakauwi agad kase biglaan kaming nagkaroon ng mini reunion ng mga klasmeyts ko nung 1st year highschool.. bale bitbit ko lahat ng yun habang nagbi-videoke kami, kumakain, naglalakad nang di alam kung san pupunta hanggang dumating ang panahong mapunit na yung handle ng bag kase may napahiya.. nakauwi ako ng lampas alas dyis ng gabi, pinlanog tapusin lahat bago magalasdose at di yun natuloy.. natagalan akong buksan ng pc ko at paganahin ang mouse.. nag edit sa photoshop, nakikipagbuno pa ko sa kuryente namin kase pag maraming nakabukas na appliances, namamatay lahat (ewan ko lang talaga kung may naka-tap sa kuryente namin..) .. kaya badtrip.. buti gumana na yung computer nang maayos pati na rin yung printer.. high school mode.. arts and crafts chorvanez.. print tas ica-cutter tas pepentelan yung gilid ng papel, tas lalagyang ng double sided tape tas ididikit sa brown paper bag.. whoala! nagmukhang si domo na ang bag.. hehehe at inabot ako ng alas tres sa paggawa nun pati na rin sa pagsulat ng message part of the gift.. hehehe

And there was evening, and there was morning—the first day. in other words.. kinabukasan...

paggising ko ng umaga, pagkatapos ko mag-prepare bago pumasok sa opis, kinuha ko yung domo na bag, di na sya sealed nang husto, bumigay yung double sided tape, tae yan, pano na? sabay nagtanong si papa "Para kanino yan? bakit brad nakasulat?" "Sa katrabaho ko.." "Brad? Lalake? Bakla kaba?" tignan mo yan, napagkamalan pa kong bading.. potek.. "babae yun! yun yung nililigawan ko sa opis.. brad yung tawag ko sa kanya.." sabay labas ng pinto.. hehehe

diretso ako ng robinsons nova para bumili ng masking tape sa national bookstore.. tas niremedyohan ang bag na di na sealed nang husto sa bus, habang bumabyahe.. pagdating sa opis, sakto wala masyadong tao, parang late nanaman kasi ako tas naka-duty na ang lahat, at wlang nakakita na may bitbit ako na domo na paper bag..

alas tres, uwian ni brad, normal nalang na ihahatid ko sya, pumayag naman si boss eh.. hehe.. un lang yung tyempo na hinihintay ko.. binigay ko yung bag, at sinabi kong ako lang yung gumawa nung domo dun.. cool, pasikat.. hahaha... tapos, di nya muna binuksan.. usap konte hanggang sa paglabas ng building.. doon nya binuksan, habang naglalakad kami sa kainitan ng edsa. hehehe ewan ko lang kung may idea na sya na yung yung ibibigay ko sa kanya, pero alam ko, alam na nya un.. nagulat parin sya, napasigaw, tas tinalon ako ng yakap (ang sarap talaga sa pakiramdam..).. nag blush nang mga 5 minutes tas natameme habang naglalakad kami.. sobrang saya ko talaga nun kase nagustuhan nya yung binigay ko.. hehehe.. hanggan dito nalang, kase masaya yung title e, dapat masaya lang.. :D

Lahat ng bagay may first time

2011-09-20T13:51:00.000-07:00

hehehe.. ito ang unang beses kong mag blog nooong highschool..

http://leasminhoj.blogspot.com/

4th year highschool.. andami png nangyayaring masasayang bagay sa mga panahong ito, mga bagay na sana, hanggang ngayon ay nagpapatuloy pa.. kaso nga lang, di na pede.. marami nang nagbago.. hahahaha, at masaya naman ako sa mga pagbabagong iyon.. naiwan lang ako... :( hehehe.. nakalimutan ko na yung account ko para i-login sa account na yan..dati pa pala, mahilig na ko magkwento, dami na nangyari mula noong highschool.. hehehe isa lang di nagbabago sakin.. yung mga typographical errors ko.. hahaha...

Bakit Ngayon Pa?

2011-09-19T14:26:00.000-07:00

hehe.. bakit ngayon pa nga ba?

teka, ano bang gusto kong sabihin..?

pag ibig nanaman.. ehhehe

bigla lang kasi eh.. hehe.. sa tagal kong single, dami ko na namiss..

hehe.. oo, sa totoo lang, sa tagal kong single, nakalimutan ko na ata lahat.. pati manligaw.. hehe nakakamiss lang talaga ang mga bagay na ginagawa mo sa mahal mo pag single ka na.. pati yung mga ginagawa nya, nakakamiss din, sobra... ano yung mga yun? hehe.. sige, isusulat ko pero in no particular order, depende sa maisip ko lang..

una siguro yung yakap.. sa twing umuuwi ako sa bahay, nagpapayakap ako sa pamangkin ko ng sobrang higpit, kahit sobrang liit palang ng mga braso nya, kahit di nya talaga kaya, magkaroon lang sya ng pasalubong at yakap naman sakin, tas kiss, tas bless.. iba kase yung yakap sa kiss, at holding hands... para sakin, parang mas ramdam mo na mahal ka habang nasa gitna ka ng mga braso ng mahal mo.. parang langit, nakakatanggal ng pagod, nakakamiss..

pangalawa, yung holding hands.. eto yung ginagawa ng magkarelasyon sa mga mall, o kahit habang naglalakad lang.. at di pedeng gawin ng magkaibgan lang (lalo na pag lalake).. ang pagkakaroong ng isang taong hahawak sa kamay mo sa kahit anong sitwasyon ay isang napakagandang bagay.. at lubhang nakakamiss din.. having someone to hold your hands means meron kang taong mapagkakatiwalaan, at pagkakatiwalaan ka rin bago ang iba.. ang pagkakaroon ng taong hahawak ng kamay mo pag may problema ka, pag may ginawa kang maganda, pag may kaguluhan o kahit na wala, kahit nagkita lang kayo, ay isang bagay na nagbibigay sakin ng ngiti..

pangatlo na siguro yung mga halik.. kiss and tell na to.. sa mga nakalipas kong relasyon, yung una lang yung nakiss ko.. wala kase akong chance dun sa mga sumunod eh.. hahaha.. okay na sakin yung kiss sa pisngi pag uuwi, pag ayaw nyang sabihin na "ayos lang ako", pag walang salitang lumalabas sa bibig nya pag gusto nyang sabihing "mahal kita.."

pangapat yung tiwala.. iba yung tiwalang ibinibigay natin sa kaibigan natin, iba sa mas close, iba din sa closer friends.. at syempre, iba din sa mga mahal natin at lalo na sa mga kapareha natin.. masarap yung pinagkakatiwalaan ng isang tao, lalo na mahal mo at mahal ka rin.. pano mo nalamang pinagkakatiwalaan ka? mapapansin at mararamdaman mo yun, kung di mo nararamdaman, dalawa lang yan, inutil ka o di ka nya talaga pinagkakatiwalaan.. kase, magkukwento yan ng mga bagay na alam nya ikaw lang ang makakaintindi, at alam nya, kakampihan mo sya..

tapos yung ngiti.. iba talaga ang nagagawa ng ngiti.. napakasarap tumingin sa ngiti ng isang tao.. lalung lalo na kung alam mo na yung ngiting iyon ay para sayo.. ngayon, nakikisarap nalang ako sa ngiti ng ibang tao para sa iba.. basta, napakasarap sa pakiramdam ang ngitian ng mahal mo..

syempre, yung pagibig.. pakiramdam mo may sasay ang pagkalikha mo sa mundo kung alam mo na may nagmamahal sayo.. masarap sa umaga paggising mo, ngingiti ka nang di mo alam ang dahilan, tas excited kang makita ang mahal mo.. pag inlove ang isang tao, they tend to do good things.. at isang napakagandang bagay yun.. bale pag sinasaktan ka na, di ka na mahal, akhit ano pa sabihn nyan..

syempre pinaka nakakamiss yung kapareha, ka-partner, "Sya".. yun na yun eh... ahahaha

Moving on..

2011-09-14T14:44:00.000-07:00

Why move on?
simple lang.. para di ka makaperwisyo sa buhay ng dati mong karelasyon.. at ng buhay ng mga taong sa kasalukuyan ay nakapaligid sa buhay nya.. at para makapagfocus ka na sa buhay mo, para makahanap ka na rin ng bago, at matapos mo ang mga dapat mong tapusin..

What did you do to really move on?
tae, tinry ko na ata lahat.. pero isa lang ang siguradong gumana sakin kahit joke lang yun.. sinubukan kong lumayo para di ko sya makita, ending: mas namiss ko lang sya at nagte-text ako sa kanya na.. "namimiss nanaman kita..".. ginawa kong umiwas sa mga lugar na pinupuntahan namin lagi, ending: isang beses lang ulit akong nadaan dun at bumalik ulit lahat, nagtext ulit ako.. ginawa ko rin pumasok sa isang relasyon (actually, dalawa) nang walang plano, para siguro, iba na isipin ko.. ending: na-realize ko na walang tama sa pinaggagawa ko, kaya tinigil ko nalang.. ano yung gumana na joke lang? i thought i have found someone to really replace her.. hehe, sana nga naging sya nalang kaso di pede.. dito pumapasok yung taeng kasabihan na "masmabuting magkaibigan lang kayo.." kesa masira pa yun, eh ginawa ko nalang biro ang lahat, at dun ko nalaman na ayos na ko.. mas naging close pa kami ng taong yun kahit papano..

Is the process of moving on hard?
takteng tanong yan, kaya nga nagmo-move on ang tao para di na sya masaktan, pero gaya rin ng sabi ko, kelangan din masaktanng isang tao para sya magising.. tae, masakit.. sa araw araw, (or every sunday) na nakikita ko yung "x" kong iyon, di maiiwasang mapaisip.. kahit nung nagkaron na sya ng bf, umasa parin akong "sana balang araw, babalik ka rin sakin..".. siguradong darating yung mga panahong sobrang malulungkot ka ng sobra (as in "SOBRA", gusto mo umiyak, di mo alam bakit..).. sa prosesong ito, ginawa kong bato yung puso ko, sa twing nakikita ko sya, yung mukha nya, yung ngiti nya, umaasa akong sana sakin yun, pero di na pwede.. so ginawa ko ngang bato ang puso ko, I pretended that I never loved her.. para akong masamang tao.. para wala talaga akong pakealam sa kanya, kahit konte, na syang pinagsisihan ko nang husto.. at ipinangako ko sa sarili ko na di ko na ulit gagawin yun, sa kahit na kanino..

Have you moved on?
Kung paglilinay-linayan ko lahat ng mga nangyari at ang mga nangyayari ngayon sa buhay ko, masasabi kong tunay na kong nakapagmove on.. ngayon, pagnasasaktan ako, iba na ang dahilan, at yung dahilan kong iyon ang rason kung bakit ako ulit nakapagmove on nang tunay.. at patuloy na humihinga..

Love Post: HOW TO REMAIN FAITHFUL!

2011-09-12T14:39:00.000-07:00

Love Post: HOW TO REMAIN FAITHFUL!: Another age-old problem when it comes to relationships is how to be faithful, especially if one of the lovers is far, far away. You migh...

Joke time!

2011-09-12T13:54:00.001-07:00

Knock Knock..
.
.
.
.
.
.

May kumaway
.
.
.
.
.
May kumaway down town walking fast, faces past and im home bound

iWontTalk

2011-09-12T09:15:00.000-07:00

sa totoo lang, di ko alam kung anong dapat kong isulat dito.. hehehe

sige, pagibig nalang yung topic..
para mainstream..

In-love? ako? oo, baka.. hehehe..

Masarap bang ma-inlove?

hehe.. syempre naman, eto yung pakiramdam na lagi kang masaya, inspired, nakakagawa ka ng mga bagay na, dati, ay tinatamad kang gawin (tulad ng mag-blog ulet..), nakatulala ka sa jeep tas biglang ngingiti tapos mahihiya kase wala kang kakilala sa jeep..

Ngayon, ito ata yung nararamdaman ko.. hehehe.. iniisip ng marami, contest ito.. kung ganoon, ito yung paligsahan na walang mananalo.. ang saya diba? di bale na, di na mahalaga yung ending.. ang mahalaga yung paglalakbay, kung ilang episodes pa ang mapa-publish ng mga katrabaho ko sa kwentong ito, at kung may magbabago pa ang ending ng larong ito.. hehehe.

Mahirap bang laruin yang larong yan?

takte, mahirap.. lalo na pag dating sa mga kwentuhan.. kaw lagi talo.. wala ka palang kakampi.. (ayos lang..) sabi ko nga, kung pati ako, di maniniwala sakin, sino pa.. tutal, masarap naman sa pakiramdam habang nandito ako sa "paligsahang" ito.. ibang kase yung pakiramdam eh.. sa twing napapangiti ko sya, masarap at masakit.. masarap kase nakakatanggal ng pagod, nakakarelaks, parang sinasabi sayo ng ngiti nya, "kalimutan mo ang lahat problema mo at ibulsa mo ako..".. masakit kase alam mong kahit ilang beses mong hingin at patunayan, di mapapasayo yung ngiting iyon.. masakit kase parang di talaga para sayo yung mga yun, kase tila mas gusto nya pang ngumiti ng iba ang dahilan..

Sa tingin ko, wala namang rules kung sino yung mga pedeng sumali, lhat na atang klase meron, hehe.. lahat ata sila "meron", anu bang tama dun.. hehe.. walang saysay nanaman pinagsasabi ko..
nakakainis kase, lam mo yun? respeto nalang sana, di man para sakin, pero sa iba.. "shes not mine but you have someone you would call 'mine' ".. :D

Dahil sa walang ending tong kwentong ito, parang tinanggap ko nang di sya mapapasakin, kelangan eh.. pero di ako titigil.. di ako titigil hanggang bawal nang magpatuloy pa.. marami pa naman akong ibubugang hininga, laban pa to.. hehehe

oha! andami kong nasulat, kala mo totoo, yun pala dala lang ng puyat.. hehehe

Ang tunay na Episode 1

2011-09-09T09:53:00.000-07:00

Episode 1

@ ofiz conversation....

Boy1: Hatid kita mmya ha

Girl1: wag na!

Boy1: bakit?

Girl1: wala lng ok lng ako...

Boy1: basta mamaya...

Girl1: bahala ka!

10pm out na cla... bumaba na sa elevator...

jayr: hatid mu na, uwian na.

Boy1: syempre

Girl1: wag na nga eh...

Boy1: (bugtog hininga...)

jayr: (Umalis na)

Girl1: Magkasabay kami ni Boy2..

Boy1: Ayos lang.. :D

Girl1: Bumaik ka na sa taas, mahihiya lang sayo yun..

Boy1: Bat sya mahihiya? Aakyat ako pagdating nya.. (Super-trip-mode on)

Girl1: Sus, wag na, bumalik ka na (naiirita na..)

Boy1: Gusto ko lang makasiguro na di ka uuwi mag-isa.. (Seryoso na..)

Girl1: May kasabay nga ko, pramis.. di nga ko uuwi magisa.. (iiyak na..)

Boy1: Sige na nga (babalik sa may elevator, magaabang sa kabilang side..)

maya maya lng.... si Boy2 bumaba sa elevator:

nagkatinginan si Boy1 at Boy2 sa mata, umiwas sa pagkakatingin ang dalawang Boys.. eww..

Boy2: (isnab si Boy1 habang lumalabas ng elevator)

Boy1: (dedma) (makikipag-apir sana at sasabihin na "ingatan mo si Girl1.." o "ingat kayo.." pero naisnab na sya..) ingats (mahina lang, sana narinig ni Boy2)

Boy2: tara na girl 1... (Nakabusangot paglabas ng elevator)

Girl1 Happy :)

Boy1: (pumasok sa loob ng elevator, ang saya kase nakasira ng araw(akala nya lang yun..)..)

Legend:

Normal fonts: original post from facebook

Bold Fonts: Mga karagdagang tunay na nangyari..

Italic Fonts: omitted scenes ( mga di talaga tunay na nangyari..)

A Heartbreak story

2011-07-28T20:13:00.000-07:00

You really like her..

you know that she will be going out with someone two days from now..

you asked her if you can go out with her tomorrow..

she said..

'yes..', quietly..

the both of your laughed..

later that night..

you received a text message..

saying shes excited on going out with you..

but the message is not meant for you..

its for someone she will be going out two days from now..

you received another message..

this time its for you..

saying..

"i'm sorry, but i will not make it for tomorrow.."

Maskara

2011-07-15T20:22:00.000-07:00

Matagal ko nang magsulat tungkol sa mga kaekekan na naiisip ko..

Maskara..

ano nga ba ang maskara? ayon kay pareng wiki, ang maskara daw or

"A mask is an article normally worn on the face, typically for protection, disguise, performance or entertainment."

Ginagamit para sa proteksyon, pang balat-kayo, sa pag papalabas o pangaliw. Ang maskara ay dilamang natin nakikita ang maskara sa twing may mga Halloween party o iba pang pagtitipon na kailangan ng maskara. Maging ang maskara ay nagbabalat-kayo rin..

kapag wala akong magawa, napapaisip ako, 'bakit kelangan ng ganito ang tao?' kase may tinatago sila. At mas madaling magtago kung may maskara. sa likot ng utak ko, ito ang mga naipon kong mga maskara.

ang Shades ay maskara.
ang "Make-up" ay maskara.
ang damit ay maskara din.
ang buhok ay maskara.
ang boses ay maskara.
ang magandang kutis ay maskara.
ang katahimikan ay maskara.
maging ang Ngiti ay maskara.
ang salitang 'Ayos lang' ay maskara.
minsan, ang pakikipagkaibigan ay maskara din.
ang kasinungalingan ay maskara para sa masakit na katotohanan.

alam ko, marami pa ako sa listahan ko eh, kaso bumibigay na ang utak ko sa antok para magisip pa, baka iba lang masulat ko.. hehehe

Si mama..

2011-05-08T09:30:00.000-07:00

Kahit kelan ba pwedeng ma-late magkwento tungkol sa mothers day?

kung parehas tayong hindi ang sagot, magsisimula na ako..

kung o-oo ka jan, please press the backspace button..

Si mama (bow),

si mama yung nagaalis ng uban ko..

kahit gabi,

kahit ginawa na nya yun five minutes palang ng lumilipas,

kahit alam nyang wala na kong uban,

kahit nagta-trabaho na ko,

kahit may wax buhok ko..

si mama yung laging nagmamasahe at kumakamit ng likod ko..

pagkagaling sa trabaho,

kahit habang nagluluto sya,

kahit habang naglalaba sya,

kahit wala na syang kuko,

kahit puro sugat na likod ko,

kahit di sya marunong mag masahe..

si mama yung laging nakangiti..

paguwi ko galing trabaho,

kahit namomroblema kaming lahat sa pera,

kahit maraming labahan syang nakatambak,

kahit sunong na yung sinaing (o kahit hilaw)..

si mama yung unang nag magturo sakin ng mga bagay,

si mama yung laging bilib na bilib sakin,

si mama ay si mama

kahit maingay sya,

kahit may kota ang mga inay na maglabas ng 20,000 words per day, at super sobra ang ginagawa nya kesa 20,000 words lang,

kahit iba sya,

kahit loko loko sya,

kahit na ilang beses akong ipapanganak sa mundong ito, kung hindi sa kanya ako maggagaling, at di rin cesarean, aatras ako.. wahahaha..

mahal ko si mama, walang pake - alamanan..

Vilma N. Mangente
1963 - Present
Buhay pa nanay ko

Switchfoot live in Manila

2011-04-28T02:35:00.000-07:00

Switchfoot live in Manila is giving away a pair of Courtseat tickets to the concert this SATURDAY once they reach 6,000 LIKES! =D For sure seats, call SM Tickets (470-2222) or TicketWorld Manila (891-9999)! SEE YOU THERE! =D Share this also to your friends! Who knows,we might win!

I-like nyo na..!

Why, why?

2011-04-27T07:38:00.000-07:00

. . - - o o O O Q Q _ _

hehehe.. nagba-blog nanaman ako.. bakit kaya?

Di na mahalaga yun.. haha.. masaya naman eh..

Nung martes, April 26, 2011, ang pinakamainit daw na araw sa metro manila.. yun din ang araw na nagswimming ang pamilya namin.. Sabi ng mga ka-trabaho ko, masyado na daw akong maitim kaya wala na daw akong i-iitim.. tae nila.. ang itim ko kaya ngayon.. hehehe

pinilit kong kayanin kahit masakit yung katawan ko.. after naming mag-swimming, pumasok pa ako trabaho at sabi ko sa bus nalang ako matutulog at natulog nga ako sa bus.. okay na sana eh kaso pag gising ko, nandun na ako sa binababaan kong lugar, ang mali lang, umaandar na ang bus paalis.. wahaha, lumampas ako at sa buendia na ako binaba ng bus na sinakyan ko..

mula pag baba ng bus "Potek!" na ang sinasabi ko..

paakyat ng MRT station sa buendia, "Potek!",

Patawid sa MRT station, "Potek!",

Pababa ng MRT station, "Potek!",

pasakay ng bus, "Potek!",

Pag upo ng bus, "Potek!",

Pag baba ng bus, "Potek!",

Patawid ng Overpass sa Estralla, "Lord, sorry po.."
napansin ko, puro inis nalang nararamdaman ko, mali na pala yun..

ayun.. hehehe. sana mapadalas ulit akong makapag blog at buhayin natin si maRIMANDO at ESSERyo.. hehehe miss ko na sila eh.. haha

A conversation with tita

2011-02-10T18:04:00.000-08:00

February 11, 2011

9:24am

happy birthday po tita ^_^

9:26am

ok thank you.narinig mo siguro kami ni gie na pinaguusapan ka eh

9:26am

hehe.. hindi naman po..

9:26am

asan kaba ngayun?

9:27am

nasa work po.. wla naman masyadong ginagawa ngayon kaya nakakapag internet..

9:28am

ayos ba trabaho mo dyan?

wag ka monang mag aasawa o kaya dito kana lang maghanap ng blue eyes ha balong kayong dalawa ni JR

9:34am

hehehe.. wala pa po akong girl friend kaya malungkot ang valentines day ko ngayon.. kaya di pa ako makakapag asawa.. hehehe.. sana nga po makahanap ako jan.. hgehhe

9:38am

so ok lang din sayo,di sige well try to find you one here

9:38am

hehe.. kayo pong bahala..

9:39am

punta ka muna dito kaya mag ipon ka ha

9:40am

sige po.. isasama natin sa plano yan.. ^_^

9:41am

good!

oh sige ingat kayo.God bless

9:42am

kayo din po.. Ingat at God Bless!

(magkakaroon ata ako ng date sa New Zealand ah..)

NONE

2010-12-21T06:50:00.000-08:00

Musikalenyo 70's

2010-06-13T08:09:00.001-07:00

Introduction:

Nakapatay ang ilaw

Narrator: Mga manonood, ngayon ay inyong matutunghayan ang isang palabas na pinamagatang “MUSIKALENYO DEKADA SITENTA”

1^st Scene: Disco, nakaupo na yung grupo ni Janella with other girls, may iba pang customer yung bar at may bartender at waiter syempre)

Lights On

Si Merlo (leading actor) at yung mga katropa nya ay papasok sa loob ng disco, oorder sa bar tapos tutugtog ang Tayo’y Magsayawan, sasayaw ang mga boys makikita ni Merlo si Janella (leading actress) na medyo umiindak kaya hihilain nila ito at sasayaw na din ang lahat ng mga babae na kasama nya.. (lahat na sasayaw pati bartender, at ang mga customer sa loob ng bar, sasayaw na rin).. After ng tayoy magsayawan, sasayawin naman ng lahat ang Awiting mo isasayaw ko, iswing mo ako, at DISCO Fever nang magpa-partner-partner.. Pagkatapos ng lahat ng mga kanta, mapupunta si Merlo at Janella sa middle front, magkaharap, tapos hahatakin sila ng mga kaibigan nila parang nanghihinayang kase di pa sila magkakilala..

Lights Off

2^nd Scene: 1^st part (yung isa sa tatlong part ng backdraft) nasa bahay, parang kwatro lang

Lights On (spot lights lang sana kay Merlo)

May sisigaw sa background sa “GISING NA, TANGHALI NA, PUMASOK KA NA SA ESKWELAHAN!!!” , Pagod na gigising si Merlo tapos magbibihis sabay ang tugtog na ESTUDYANTE BLUES titingin sa lamesa kung may makakain, lalabas ng bahay (naka spotlight, if ever) pupunta sa..

2^nd part (yungdalawa sa tatlong part ng backdraft) Tindahan may maliit na stall may nakasabit na mga chitcheria, mga candy, may mga upuan sa tabi

Nakatabmay sa tindahan yung mga katropa ni Merlo kumakanta ng HIMIG NATIN, biglang may magsasalita sa kanila nang “Uy! Si Merlo oh, papasok ka ba ngayon?” may sasagot na katropa din “syempre hindi, alam mo namang titsers enemi number 1 yan eh.” Sabay tutugtog yung TITSER’S ENEMI NUMBER ONE na kantantahin sa kanya ng mga katropa nya.. Bago pa matapos yung kanta, biglang dadaan si Janella, with the girls, na papuntang school. Mapapatingin ang mga boys sa mga girls, makikinig ng konte ang mga girls pagkatapos ng kanta ng mga boys ay sasayawin naman ni Janella with the girls ang ANNIE BATUMBAKAL, after nila, dimagpapatalo ang mga kalalakihat kaya magpapasikat sila at sasayaw sila ng MACHO GWAPITO, after nila sumayaw, aagawin ni Merlo yung gitara tapos lalapit sya kay Janella para kantahan nya ng BINIBINI, ba-backupan sya ng mga katropa nya.. Tapos, parang magpapakipot si Janella at aayain ang mga girls na umalis na at pumasok na sa school..

Lights Off

3^rd Scene: School (parang first day, lahat masaya)

Lights On

Kanya-kanyang chismisan, papasok ang mga girls tapos tutuksuhin nila si Janella kase may nanliligaw sa kanya.. kakantahan nila at sasaywan ng BONGGA KA DAY si Janella, syempre, sasali sya.. matatapos ang tugtog, uupo na ang lahat ng mga estudyante, parang magpe-prepare.. darating nang late ang mga boys at makikita nila na magkakaklase pala sila ng mga girls.. (Day Dream Scene) Pause lahat except kay Merlo.. (kung pde, spot lights lang kay Merlo at Janella para mangibabaw sila) Biglang kakanta si Merlo ng Miss Universe ng buhay ko.. Biglang back to reality, gagalaw lahat, sisindi ulet ang ilaw, biglang aasarin ng mga boys si Merlo.. “Tigilan nyo nga ako jan” , sasabihin ni melo sa mga kasama nya. Pero bigla syang tatabi kay Janella at kakantahan nya ito ng IPAGPATAWAD MO.. Pagkatapos nyang kantahan si Janella, aayain nya tatanungin nya ito kung pwede silang lumabas na dalawa, parang kikiligin si Janella at syempre, papayag naman, sabay tunog ng bell ibig sabihin ay uwian na.. Lalabas sila ng class room lahat..

Lights Off

4^th Scene: Park (May nagde-date, nagbebenta ng ice cream, nagbebenta ng lobo)

Lights On

May mga nagdedate at namamasyal sa park.. Biglang darating si Merlo at Janella.. Bobolahin ni Merlo si Janella, kikiligin nama yung isa.. Biglang may mga chismoso sa paligid nila, maiirita si Janella at kakanta ng NOSI BALASI.. Mapapangiti naman si Merlo at kakantahan nya si Janella ng IKAW ANG AKING MAHAL,

Sasagot naman si Janella ng PERS LAB, Kakanta ulit si Merlo ng DAHIL MAHAL KITA, tapos magdu-duet sila sa HIMIG NG PAG-IBIG, tapos, kakanta si Janella ng O, LUMAPIT KA.. Magiging komportable na si Merlo kay Janella at parang aakbay ito sabay tugtog ng NO TOUCH... Titigil na si Merlo na mangakbay kay Janella at aayain nya itong kumain nalang.. Aalis sila ng Park

Lights Off

5^th and Final Scene: Sa Disco (Di gaya ng simula, parang medyo malungkot yung atmosphere)

Lights On

Papasok si Merlo sa bar, pupunta sa counter at kukuha ng inumin.. habang umiinom, makikita ni Merlo si Janella na papasok sa bar, lalapitan nya ito tapos tatanungin kung bakit sya nandoon, sabay pasok si Elord (the other guy), tatanungin nya nang “Hi hon, may problema ba?” si Janella, sabay sagot si Janella ng “Wala naman” at ipapakilala nya ito kay Merlo “Boyfriend ko nga pala, si Elord..” Biglang tugtog ang SALAWAHAN na kakantahin ni Merlo sa mukha ni Janella.. Malulungkot sya sa isang sulok at kakantahin ang NAKAPAGTATAKA.. Lalapitan sya ng mga kaibigan nya at kakantahan sya ng AWIT NG BARKADA at KAIBIGAN... Maglalakad sa bar si Merlo sa loob ng bar at biglang may makakabunggong isa pang babae, mapapangiti sya at tutugtog ang BONGGAHAN, SUMAYAW, SUMUNOD at MANILA.

Lights Off

- End

Ako daw..

2010-03-29T05:39:00.001-07:00

Your view on yourself:

You are intelligent, honest and sweet. You are friendly to everybody and don't like conflict. Because you're so cheerful and fun people are naturally attracted to you and like to talk to you.

The type of girlfriend/boyfriend you are looking for:

You like serious, smart and determined people. You don't judge a book by its cover, so good-looking people aren't necessarily your style. This makes you an attractive person in many people's eyes.

Your readiness to commit to a relationship:

You are ready to commit as soon as you meet the right person. And you believe you will pretty much know as soon as you might that person.

The seriousness of your love:

You like to flirt and behave seductively. The opposite sex finds this very attractive, and that's why you'll always have admirers hanging off your arms. But how serious are you about choosing someone to be in a relationship with?

Your views on education

You may not like to study but you have many practical ideas. You listen to your own instincts and tend to follow your heart, so you will probably end up with an unusual job.

The right job for you:

You're a practical person and will choose a secure job with a steady income. Knowing what you like to do is important. Find a regular job doing just that and you'll be set for life.

How do you view success:

You are afraid of failure and scared to have a go at the career you would like to have in case you don't succeed. Don't give up when you haven't yet even started! Be courageous.

What are you most afraid of:

You are afraid of having no one to rely on in times of trouble. You don't ever want to be unable to take care of yourself. Independence is important to you.

Who is your true self:

You are full of energy and confidence. You are unpredictable, with moods changing as quickly as an ocean. You might occasionally be calm and still, but never for long.

Makulay

2010-01-09T09:42:00.000-08:00

eto ang panahon kung saan bigla-biglang tumutingkad ang kulay dilaw, asul, berde, kahel, at kung anu-ano pa depende sa kulay na pinipili ng mga kakandidatong pulitiko ngayong darating na eleksyon.. wahaha ngayon mae-excercise ko yung karapatan kong pumili ng pinuno ng bansang kinabibilangan ko... hehehe

miss ko na mag blog kaya eto muna ang isusulat ko.. hehehe

babababay

Missing

2009-12-14T06:55:00.000-08:00

who?

I just miss blogging...

Pag-iibiga...

2009-10-06T00:31:00.000-07:00

Ito ay tungkol sa isang istorya ng pagiibigan na naudlot..

Si Sam ay isang lalake, mahiyain at iyakin nung bata..
sumasama sya lagi sa pamilya nya, noong bata pa sya, na magsimba, hanggang ngayon din naman hehehe.. Noong bata pa sya, habang nasa isang sunday school, syempre mga bata, uso ang asaran.. Inaasar ni Sam si Flora, isang batang babaeng cute pero di pansin, na may crush daw ito sa kanya.. Todo tanggi si Flora at halos umiyak na sa kakasumbong sa ate ni Sam na wala nga syang crush dito..

Lumaking may magandang kalooban at pisikal na anyo si Flora at twing linggo ay nagkikita parin sila ni Sam sa simbahan at naging magkaibigan (friend palang ah.. mamaya pa yun, hehe)..

High school mode na at marami nang nakasalamiha na mga tao itong sina Sam at Flora.. 2nd year high school at mayroong nakilalang isang babae itong si Sam, Iako ang pangalan nya, may magandang physical features at isang palabang babae, hindi nagpapa-agrabyado at kung tinalo mo sya, matutunaw ka sa mura.. hehehe... Nabighani at nabulag sa kagandahan nya si Sam at tinanggka pa nito ligawan ire... sa isang magandang kiasunduan ay tumigil nalang si Sam sa panliligaw nya kase mayroong mas magandang deal itong si Iako kesa makipag relasyon at tulad ng isang masakit na katotohanan, masmabuti silang magkaibigan..

3rd year high school at patuloy ang pagkakaibigan itong si Sam at is Iako, si Flora naman ay patuloy rin sa kanyang high school life, sa hindi inaasahang pagkakataon, ay nagkaroon ng paghanga itong si Flora kay Jes na matalik na kaibigan at ka-klase naman si Sam. Laging nagpapaligsahan si Sam at si Jes sa kanilang mga quizzes, exam, etc. lalo na sa math at chemistry.. Hindi nagpapatalo ang isa sa isa, pag dating ng pagtatapos ng taon, si jes ang nakakuha ng Top 2 sa klase at pangatlo lamang si Sam..

4th year high school na si Sam at Jes at dahil sa nasa top 2 at 3 ang dalawa ay naging magka-klase muli sila at napunta sa isang section.. Unang araw nang klase at si Jes ang pinaka-late na dumating sa klase, buti nalamang at kilala nya karamihan ang mga kaklase nila ni Sam sa section na iyon.. Sa section ring iyon napunta si Flora, inisip nyang lumipat ng section kase nandun yung crush nyang si Jes ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon, hindi sya nakalipat ng section at naging magka-klase silang tatlo... Hindi nya..

Itutuloy..

Bagyo by Ondoy feat. Pepeng

2009-10-06T00:24:00.000-07:00

-Huwebes-
ehehe.. muli ay nagmimistulan nanamang malaking appliance tong pc namen.. bago syang re-format at bagong ligo sya ulet... ehehe.. hindi na sya maituturing na malaking MP4/MP3 player kase nasira na yung installer ko ng sound driver, kaya eto, fm mode ako sa speaker ng pc/radyo namen.. hehehe..

sa kasalukuyan ay mahigit nang 200 ang pinatay ng bagyong si Ondoy at marami pang nawawala, at nababalita pang si Pepeng, na isa ring bagyong susunod sa kanya, ay apat na ulit ang lakas kesa kay Ondoy.. Sabi ng PAG-ASA na baka bukas pa sya ng gabi o sa sabado ng umaga pa natin mararamdaman (hwebes ngayon [October 1, 2009]).. Halos isang linggo na ang lumipas pero marami paring mga lugar na binaon ni Ondoy ang lubog parin sa baha..

Kahapon, sasama sana ako sa isang kaibigan na magpupunta sa SAGIP-KAPAMILYA para mag volunteer.. gabi palang, excited na ko, naging aktibo ako at parang di pa makatulog kase makakatulong ako kahit na papano sa mga nabiktima ni ondoy.. nagpagising ako ke mama nang maaga para makasama, nagising naman ako, tapos sinabi ko sa utak ko: " 5 minutes lang, tatayo na ko.." sabay pikit, nagising na ko nang isang oras lampas sa pinagusapan naming oras, ayun, nalungkot ako at ipinagpatuloy nalang ang pagtulog.. wahh... at hanggang ngayon ay nanghihinayang parin ako sa nangyari sakin.. hehhe..

-Byernes-
actually, sabado na ngayon kase maga-alas tres na ng umaga... mejo nagpaparamdam na si Pepeng, at tila mapapasarap ang tulog ko nito mamaya maya ng konte, ayaw maginstall dito sa Windows 7, bumabagal PC ko.. hehehe, ewan ko ba...

Ayon sa mga balita ay medyo humina na raw si Pepeng at parang lumilihis na rin sya ng direksyon.. sana lang ay madale na nya rin yung lunes kase wala pa kong pera sa mga panahong iyon.. hehehe.. at pag nagkaroon ng pasok ay ga-graduate na ko sa mga absences ko, ayayay...

base pari sa mga balita ay bukas pa ng gabi tatapak sa lupa itong si Pepeng sa bandang Northern Cagayan.. malayo na yon pero tatamaan parin ang manila ng malakas na ulan pero hindi na raw kasing lakas ng dala ni Ondoy kase medyo malayo naman sa NCR si Pepeng... hehe... siguro natatwa si lean, o napapangiti, sa twing naririnig o nababasa sa mga balita ang pangalan ng bagyong si 'Pepeng' siguro nabibitin sya.. hehehe... peace men.. yung lang muna..

-Sabado-
Ngayon medyo nararanasan ko na ang lakas ni papa Pepeng.. pero hindi sya tulad nang kay Ondoy kase medyo malayo sya ngayon sa manila.. nasa Cagayan ata sya ngayon eh.. Hindi rin totoong ngayon gabi pa sya tatama sa luma, sa totoo lang, kaninang mga alas-tres pa nang hapon lumanding sa bandang Cagayan tong si Pepeng.. balita ko eh medyo humina pa nga sya ngayon, at kung magtuloy-tuloy pa, baka sa lunes pa ng hapon sya makaalis ng bansa...

293, bilang ng mga namatay, 42, nawawala at 645,697 na pamilya ang nawalan ng tirahan dahil kay Ondoy, at ngayon ay ume-epal na agad tong si Pepeng, 'Pepeng pasikat, yayyy'...

May klase na daw sa lunes at parang nalulungkot ako kase wala kong pera at pag umabsent ako, ga-graduate na ko, nasabi ko na ata to eh, hehe..

-Linggo-
Ngayon ay di naman masyadong maimpluwensya dito sa manila ang lakas ni manong bagyong Pepeng, makulimlim ang langit pero walang masyadong ulan, kaninang madaling araw lamang... dahil sa lakas ng ulan ng madaling araw ay mayroon poste ng meralco ang naputol mga ilang kanto ang layo sa bahay namin..

mabuti nalang meron akong mabuting kaibigan at nakautang ako ng pamasahe ko para sa shcool bukas, kahit na one-way lang, niligtas nya buhay ko sa pagkaka-drop..

mahangin ang araw na to kaya mula ala una y medya ay nakatulong ako hanggang ala-sais ng gabi.. sarap..

-Lunes-
Balik sa eskwela mode, hindi ako na-late at niligtas pa ko ng isa kong ka-klase't kaibigan para makauwi ako.. hehe

Hindi na masayong maramdaman ang lakas ni Pepeng at hindi sya maka alis sa kinalalagyan nya ngayon dahil sa 'Fujiwara effect' na nilikha nila ni Quedan, ang pinaka-latest na bagyong pumasok nanaman nang walang pahintulot sa teritoryo ng Pilipinas.. Napapabalitaang hindi naman tatama sa lupa itong si Quedan kaya maganda kung sa maganda ngunit medyo hindi pa aalis sa kanyang pwesto itong si Pepeng na sa kasalukuyan ay nasa bandang norte ng Luzon, sa may ilalim lang ng konte ng Batanes Group of Islands..

At diyan po nagtatapos ang weather report, ako po si Sma, Nasa-Bahay News update.. \m/

paalam

2009-09-08T04:25:00.000-07:00

It’s funny how very happy memories cause you (particularly me) pain in the heart. Without being aware of it, suddenly you were changed, again. Your emotions were being filled up with feelings that used to make you happy but tonight, it does not. It does the opposite. It makes you sad, devastatingly sad. And all you can do is let the tears slide from your eyes onto the pillows. Feelings that you’ve hold on to and fought for in the past. A feeling that used to make you smile with just looking to the horizon. A feeling of entirety even when going home alone from back then. A feeling that you (I still) hopes to last till your last breath. But now, it kills you. This feeling is causing you pain. A feeling that squeezes your heart when you see that someone who caused it all. A feeling that wakes you up for another day to suffer. A feeling that make you long for something. A feeling that makes you more than depressed. A feeling that makes you dissatisfied. A feeling that only God can cure. A feeling God does not want you to feel. A feeling He will erase every time you feel it. A feeling that He will heal. A feeling that will be replaced with His everlasting love. Then a new feeling will rise… and you will never dare to let it go again.

bagong ligo

2009-09-08T04:24:00.000-07:00

hehehe muli ay bagong ligo nanaman ang computer ko.. at sa mga unang araw nito ay para lamang syang isang napakalaking mp4 na kailangang i-plug para gumana.. Walang games, wala pang masyadong pictures para pagexperementuhan.. kaya mas pinili kong magbasa ng halos maghapon kesa mag-solitaire lamang o maglaro ng freecell at kumonsumo ng kuryente, tulad ng ginagawa ko ngayong madaling araw..

kahit na hindi ko masyadong kabisado ang lyrics ng kantang Beauty and Madness ni Fra Lippo Lippi ay walang palya nitong kinukurot ang aking puso sa pamamagitang ng himig nito.. hehehe..

bigla ko tuloy napansin, na kapag titignan mo yung drive c mo eh naka-ngiti pero yung drive d, nakasimangot.. siguro sinadya yun ng nagibento ng computer.. hehehe baliw?.. maghapon na kasing si Dan Brown ang kausap ko eh, tas tulog, kain, kaya tumataas ang body fat index at body fat mass ko, noong nakalipas na term, normal lang ang estado ko, noong wednesday, tuluyan nang napatunayan na "Tumataba na talaga ako.." kamoteng katotohanan yan, kelangan nang magbago, kumilos para di tuluyang magaya sa mga causcasian na karamihan ay obese (parang si roel dati.. joke).. endure.. sana makayanan kong bumalik pa sa dati kong itsura.. hehhe... tomguts na naman ako pero kunwari lang ako na di ko to pinapansin, sa totoo lang tinatamad lang akong kumain (lalo na ngayong alas dos y medya ng madaling araw..) so yun lang.. hehehe

BGM: the yes yes show, parokya ni edgar feat. Francis Magalona.

Love thyself

2009-05-21T08:45:00.000-07:00

as i have set as a caption in my photo;p "Aside from God, We ourselves are the ones that will surely love us" (translated... tama ba?) eto kasi yun eh... bukod sa Diyos, Tayo na lamang ang siguradong magmamahal sa atin, pinipilit pa kasing mag-english eh...

yan ang kasalukuyan kong iniimplement sa sarili ko ngayon... hindi naman sa nagiging emo nanaman ako ngayon, pero ito ang isang katotohanang mas pinipiling kalimutan o balewalain ng mga tao...

hehehe, siguro nga ay ngayon ko lang ito na-realize kaya medyo nakakangiti ako ngayon kahit inaantok na ko... di lang sya sa sarili pedeng sabihin, pede sing sa mga produktong pinoy, sa ating bansa, sa kulay natin, sa boses natin, sa lakas nating sumuntok, sa mga kakayanan nating hindi kaya ng iba, pero pinipilit nating hindi ito pinoy..

walang mali kung pipiliin nating mahalin kung ano tayo kaysa mahalin ang anumang hindi atin..

yun lang... na virusan nanaman pc ko... hehehe babay....

bunga ng katamaran

2009-05-13T21:26:00.001-07:00

hehehe sa ngayon ay bagong reformat tong pc ko, para syang bagong ligong bata na wala ka pang dungis na makikita, pero sa sobrang linis nya ay wala naman akong masyadong magawa sa kanya kundi makinig ng mga tugtog, maging emo, at alalahanin ang nakaraan...

may nakalimutan akong bilhin kaya malamang al di nanaman ako makatulog nito nang maayos..

naka halukay ako ng cd at natuklasan sa kapatid ko to.. emo kasi yung mga kanya, di ko maintindihan yung lyrics masyado dahil di ko sya alam, di naman sya masyadong maingay para mas piliin ko ang matulog, pero sapat na para pakinggan ko sya (yung iba kase, sa sobrang garalgal ng boses, di ko na pinakikinggan kase baka maputol yung litid ng kumakanta sa kalagitnaan ng kanta, baka mabitin lang ako.. hehehe)...

habang nagsusulat ako ngayon ay kasabay kong pinupuno ang mga inbox ng mga ka-churchmate ko na nagpapauso ng GM (group message).. sa ngayon, ay tinulugan na ako ng mga ka-GM ko at dahan dahang napupuno ang mga inbox nila sa mga walang kwenta messages ko tulad ng: *nagiisip ng maig-gm...* bgm:(basta emo may ganireng lyrics... "the love the love, throw it all away... the perfect dates, the sweetest kisses, the love the love, throw it all away" alam ko title nito, nakalimutan ko lang.. hehhe)

hehehe, habang tumatagal na kapapakinggan ko sila ay di maiwasang maging emosyonal ako ng di inaasahan... hehehe.. emo ako kung yun ang tawag doon, pero hindi sa paraang makiita mo sa kalye na yung mga batang nakasuot ng masisikip na pantalon, itim na eye liners, at naka damit pambabae.. di ko alam pero sadyang malungkutin lang talaga ako.. madalas akong mag-dwell sa mga bagay na hindi dapat pag-dwellan, masasaktan lang ako pero parang sa ganoong paraan nalang ano nasanay na mabuhay kahit na alam kong mayoong Isang tunay na nagmamahal sakin ng sobra...

di ko alam kung nakapagsulat na ako ng ganitong tema sa nakaraan, pero feel kong syang isulat ngayon eh... hehehe, ganito kalakas ang impluwensya saatin ng mga musikang pinakikinggan natin, nakakaapekto ito sa ating emosyon...minsan, ang mga pinakikinggan natin ang naguudyok saatin na gawin ang mga bagay na nagagawa natin.. kaya may mga taong nagpapakamatay, pumamatay, nagpapapatay?, naggagahasa, mainlove ng sobra sa isang iglap, lumuha ng di inaasahan, lumapit pag may altarcall, sumayaw habang tumatawin, humedbang sa fx, at yakapin ang mahal natin... nakakatulong ng husto ang mga napakikinggan natin para gawin natin ang ilan sa mga nasabi ko, ewan ko lang kung papayag kang magpapatay kung marining mo ang "highway to hell" hehehe... marami na kong nasabi...

bakasyon syndrome

2009-05-13T21:25:00.000-07:00

matagal na mula noong huli kong post sa blog ko... di ko na nga natatandaan kung tungkol saan yung huli kong sinulat, bigla ko tuloy naalala, joke pala yun.. inisip ko kasi eh... hehehe..

alas dos na nang madaling araw.. naisipan ko lang sumulat ng kung anu-ano para kung sakaling makapagnet, ay ika-copy-paste ko nalang to sa blog ko...

sya nga pala. may sarili na kong computer at walang internet pero sa palagay ko, sapat na to..

mayroon pala akong kopya ng unang tatlong episode ng maRIMANDO at ni ESSERyo, hehehe... halos dalawang summer na ang lilipas at di pa natutuloy ang swimming nila kasama ni JERTHOcrusdthird... yaan nyo. may tamang timing ang lahat...

marami nang nangyari sa buhay ko mula nang huling kwento ko tungkol kay krixa.. may dumating na after ng kwento namin.. walang kulay at lumipas syang muli, minsan na ring umuwi ng bahay namin ang kapatid kong namamaga ang mata dahil napagtripan daw ng mga galit sa frat.. pumogi na rin ako at alam kong matagal nyo nang alam yun, na nagjo-joke lang ako... hehehe.. naka sama ako sa fieldtrip ng skul namin, nakasama ako sa isang youth camp, marami na rin akong mga taong nakilala, nag turo sa VBS bilang music teacher, sayaw at kanta sa loob ng 5 araw, at umabot ng 540++ at mga estudyante namin, di pa ko nagpapagupit (eh anu naman?), naging MC sa isang barangay prayer rally at di naligo na 4 days dahil sa katamarang dala ng bakasyon..

narinig ko na ang huni ng boses ni inay na nagsasabing "baloong... tulog na..." mothers knows best, kaya babay... gotosleep... hehehe †

doktor quack quack..

2009-03-04T09:12:00.000-08:00

Dalaga: doc. pede po magpa-check up?

Doktor: oo iha, hubad na....

Dalaga: hindi po ako...

yung lola ko po...

Doktor: okay lola...

hinga ng malalim...

last txt daw..

2009-03-04T07:18:00.000-08:00

si misis, nag txt....

'anu daw? papunta na ko jan...
wag ka nag umalis jan, malapit na ko..
wala na kong load pang txt, last txt
ko na to..'

ayos lang sana eh, kaso nga lang..

double send pa... anong klaseng last txt un? hehehe peace mahal...

hearts day?

2009-02-18T04:09:00.000-08:00

ito nga ba ang nababagay na tawag para sa nkakalipas lamang na okasyon?

alam nating puso ang sumusimbulo ng pagibig pero hindi ito ang naguutos saatin para umubig...

malamang alam na ng nakararami ang gusto kong sabihini.. wala lang talaga akong maisulat dahil wala naman akong magandang 'Love Story' na maiku-kwento sa inyo...

hypothalamus ay isang gland sa utak natin na nakaka-control sa ating emosyon... ito and dahilan kung bakit sumasakit ang mga puso natin (lean) kapag mayroon tayong nakikitang magandang babae na dumaan sa harapan natin.. ito ang dahilan kung bakit tayo umiiyak kapag niloko tayo ng sobrang minamahal natin (deads..), ito ang sanhi ng mga pagba-blush, "kilig", panginginig ng ktawan nating nang hindi natin namamalayan kapag kausap natin ang crush natin..

para sa akin "hypothalamus day" ang itatawag ko sa 'valentines day' dahil sa walang matinong kadahilanan.. hehehe

at kung naghihintay naman kayo tungkol sa 'Love story' ng buhay ko ay eto na ang pinaka hihintay ninyo...

wala kayong mapapala kase hindi ako magku-kwento dahil wala akong ikekwento sa inyo... kung anu mag ang mga iyon ay mananatili nalamang itong parte ng aking hypothalamus hehehhe

ngayon ay natapos na ang HE week at ang mga aeta ang nanalo.. hindi inaasahang doon din ako kasali... hehehe.. mabuhay ang nga aeta...

Rock en roll!!!

Kamoteng langgam..

2009-01-31T21:55:00.000-08:00

"ding ning ding ning

ding ding ding diningding

ding ding ding ding...

it starts with..."

-linkin parkin, the end

halos pitong dekada na rin simula noong huli akong nakapag sulat dito... ngayon, dadagdagan ko naman ulet...

Para medyo bago... Gagawa ako ng list ng mga kakaibang karanasan ko sa loob ng fx.. Eto ang ilan...

naguusap kami ng mga kasama ko tapos biglang magsusumbong ang driver sa kausap nya sa radyo... "ang daming SPLATER dito... ang ingay.." baka yun yung mga nakatira sa karton..
medyo late na ko sa klase at di ako komportable.. ako ang unang sumakay sa fx, dahil sa palagay kong ako ang unang bababa sa kanilang lahat, binibigay ko sa kanila ang upuan ko at mas pinili kong umupo sa malapit sa pintuan.. in the end, i end up sitting with my left butt..
di namin alam kung anong trip nung fx driver.. pero ang akala namin ho-holdapin nya kaming lahat nang sampu sa loob ng fx nya.. kung saan saan kase sya nagsususuot.. parang daliri..
eto na ata ang pinaka malupeet.. late na ako at di pa ako nakahabol sa huling fx na umalis.. badtrip habang nagsa-soundtrip, ay mayroong sexing babaeng parang pasakay rin ng fx.. biglang tinuro ng driver kung saan na ang susunod na fx.. sumakay ang babae sa harap, at dahil wala pa namang ibang tao ay sa harap na rin ako sumakay... naks! ayos pag sara ko ng pinto ay bigla nya kong tinanong... "kuya, SM north toh?".. umoo ako at tinang gal ang earphone sa kaliwa kong tenga upang makinig pa sa mga susunod nyang sasabihin.. pero wala na.. ayos nayun, magkatabi naman kami.. pero habang tumatagal ang biyahe parang meron akong nararamdaman na gumagalaw sa loob ng brief ko... "tae!%^*#^&@, may langgam sa brief ko" bulong ko sa utak ko.. kwa anong gagawin mo? kamoteng langgam..

Maligayang Christmas...

2008-12-21T04:42:00.000-08:00

oo, taglish yun, eh ano naman.. hindi na mahalaga kung sa anong lengguahe ko pa ito sabihin sa mundo, basta ang mahalaga ay mai-celerate natin ang aarawa ng Lumikha saatin..

diba ito naman ang TUNAY na kahulugan ng pasko... ewan ko pero parang nasulat ko na ata ito noong mga nakalipas na mga pasko.. we celebrate Christmas because it is the birthday of Jesus, our Saviour.. yung iba, wala raw pasko kase huindi naman daw december 25 pnanganak si Jesus.. tama nga naman yun, hindi nga naman talaga december 25 Sya pinanganak, pero ang saakin lang, kelan nila sine-celebrate ang birthday ni Jesus? merong nagsasabi na october, meron pang umabot ng february... hindi na mahalaga ang petsa, basta sine-celebrate ito nang sya ang nasa puso at utak..

Ang pasko ay hindi panahon ng maraming pagkain, ng mga paputok, ng pagsha-shopping, ng putobungbong at bibingka, hindi ito para lamang sa mga bata, at kamote naman... mas lalong hindi ito para kay Santa Claus.. wala nang iba pang dapat na ipagbunyi twing pasko kundi ang birthday ni Jesus... hindi anniversary ni theo at ng ex nyang si rejeanne.. hehehe peace yow..
sinecelbratye natin ang pasko kase kaarawan Nya, kase binigay sya ng Diyos sa atin para iligtas tayo sa mga kasalanan natin..

maaaring lahat tayo kilala Sya, pero misan, di sapat yon.. kelangan nating sumunod sa Kanya para matanggap natin ang kaligtasan na binibigay Nya..

Basta Maligayang pasko at huwag sana nating sayangin ang mga panahon g ito kung saan ibinigay saatin ang pinaka mahalagang Regalo sa buong mudo, si Hesus...

Smile

2008-11-25T22:50:00.000-08:00

hehehe wala akong maisip na title para sa post na to eh, kaya yan nalang muna...

siguro namana ay alam na ng lahat, sya nalang... hehehe.... siguro nakalimutan nya lang ako bigla nung nakilala nya yun...

akala ko tutulungan nya akong makaalis sa matagal na panahon kong pagtatampisaw sa putikan, yun pala, lalo pa nya akong imu-mudmud doon sa putik na yon.. nakakatawa lang.. at nakaka-disappoint...

ngayon ay parating nanaman ang pinakamasayang parte ng buhay ng lahat ng tao, lalo na ng mga Kristyano.. ang kaarawan ni Kristo.. o ang Pasko.. ilang beses ko na itong sinasalubong at pinalilipas ng luhaan.. kala ko ngayon, magiging espesyal to.. di pala... kala ko, this time, pupunta akong Cavite sa ngayong december, suspended pala, hehehe... kala ko liligaya na, di pa pala...kala ko sya na, di pala..

ayaw ko nang maglagay ng mga detalye dito, para naman akong baliw nun...

ang huli kong balita sa kanila ay nakakaisang bwan na sila... hehehe.. tatae lang ako.. babay

sa mga nakakaalam...

2008-11-21T01:01:00.001-08:00

i-click mo ko...

sabihin nyo nga sakin kung nagkulang ako...

Special Giliw..

2008-10-25T04:04:00.000-07:00

hehehe matapos ang isang linggo bago mag isang bwan (or three weeks) matapos ko syang makilala... ay pinaligaya nya ang buhay ko...

kami na

gibi-gaP

2008-10-10T04:57:00.000-07:00

eto ang mga panahon kung saan ako humahanap ng iba pang dahilan para ngumiti.. (pero di naman ako nakukulangan.. ^_^)

September 28... 4th year anniv. dapat namin ng 'X' ko.. na nagkataong kasabay din ng anniversary ng church namin.. isang magandang pagkakataon.. di ko masyadong naramdaman ang excitement ng anniversary namin (ng church) kase nasanay akong twing December ito ginaganap... pero ayos na rin.. marami na rin ang mga nagsipuntahan... isa na sa mga taong yon si khrixa.. hehe ang kikay ng pangalan... pero merong 'something' sa kanya na kumuha ng aking atensyon.. at di ko alam yun...

nilapitan nya ako kasama ang isang kakilala bago matapos ang buong programa... pinakilala kami sa isat-isa, nagkamayan kami, hindi sa paraang iniisip mo (kumakain.. corny..) eto nalang... kinamayan namin ang isat isa, nag-ngitian at nagsimulang bumuo ng isang bagong mundo... hehehe lalim... sa totoo lang, bago ako nakauwi ay pinipilit kong alalahanin ang pangalan nya... kase nakalimutan ko... hanggang sa merong nag text sakin at nag miss call... sya na pala yun... kinuha nya daw ang number ko sa isang kakilala... hehehe

ngayon ay di ko alam kung saan na papunta ang mga pagte-text at pagpupuyat ko.. isang ldr ang parating sa buhay ko.. di ako handa o anuman.. wala naman sigurong mawawala kung subukan natin... baka may masmagandang mangyari kung susubukan natin... espesyal na sya sakin ngayon... at pinapangiti nya ako sa twing nawawalan ako ng dahilang ngumiti... binibigyan nya ng pansin ang walang kwentang pagkatao ko.. malamang kase isang beses palang kaming nagkikita at di pa namin masyadong nakikilala ang isat isa... hehehe ang labo ng emong author nyo... basta.. sayang naman ang libreng internet dito sa skul eh... kaya lubus-lubusin na natin... hehehe..

sana nararamdaman nyo ang emosyon ng post na to... kung meron man kayong nakita o gustong sabihin, malaya kayong m ag comment... wala namang bayad eh... hehehe... pede rin kayong mag-subscribe para malaman nyo kung meron nang mga bagong post.. salamat!!

ang muling pag-come back..

2008-10-08T03:55:00.000-07:00

hehehe.. subrang medyo matagaltagal na rin mula noong huli akong sumulat.. marami na rin akong mga kwentong tinapos... pero sa isip ko lang...

at ngayon.. akoy muling nagbabalik.. (pansamantagal..)

wala talagang topic ang sinusulat ko ngayon.. bahala na.. tignan natin kung anong mangyayari...

magi-isang bwan na mula nang lumipat ako sa Informatics north... yon ang isa sa mga dahilan kung bakit di na ako masyadong nakakpagsulat... isa pa ang katamaran... di naman sa talagang tinatamad ako, pero mahirap talagang magsulat sa internet ng mga saloobin mo kung wala kang sariling computer... hehehhe

ngayon ay magta-tyaga muna ako na makisawsaw ng internet dito sa Informatics fairview habang wala pa akong matinong trabaho kase nagaaral pa ako..

may klase na daw kaya hanggang dito nalang mga kaibigan... wag nating tigilan ang pagtangkilik sa gawang pinoy....

8 times...

2008-08-17T08:35:00.000-07:00

sequel to ng post kong kamoteng mga driver.... paran ganun...

sabi nga ng tittle ko, 8 times... kung nabasa nyo na ang nakalipas na post.. doon, 3 time palang.. ngayon walo na

Certified kamote talaga... hehhehe

parang ayaw ko na nga na ibaba nila ako sa totoong bababaan ko eh... for the record, ayaw kong masira nila ang pagiging 'siraulong driver' nila...

hindi naman sa nawawalan na ako ng pagasa na makakarating pa ako sa tamang bababaan ko, pero nawawalan na ako ng pagasang magkakaroon pa ako ng driver ng lagro-sm north na makakasalamuha na matitino... (bukod sa driver na nakita ko.. ganon din yung byahe nya... after maningil ng kasamahan nila ng mga pamasahe naming lahat, at matuklasang may isang lola ang walang pamasahe ang sumakay sa kanya, tinanong nya kung walang pera tapos binigyan nya ng bente pesos para pamasahe na aabot na daw hanggang sa pupuntahan ni lola...natuwa naman ako.. pero pagdating ng donya carmen,pinalipat na rinkame ng jeep... binayaran rin nya ang pamasahe naming lahat....)

sana meron nang maka-break ng record nilang hindipaghatin sakin sa taman bababaan ko.. kahit na labag talaga ito sa loob ko...

may group na sa friendster ang blog ko...

2008-08-05T22:20:00.000-07:00

Friendster - Group Main Tab... eto yun hehehe add nyo na rin ako: bilog_aiko99@yahoo.com, tanong nyo ke peter yun password.. hehehe pero di nya sasabihin... yun number ko text nyo nalang ako kung gusto nyo... 09197364510

Mga kamoteng Jeepney Driver...

2008-07-25T04:16:00.000-07:00

July 25, 2008..

Galing ako sa shop nila kuya kiko, papunta sa skul kase me pasok ako... sumakay ako sa jeep papuntang sm..

bilang isang matinong mamamayang pilipino, ay nagbayad naman ako... sabi ko..

'Isang SM po.. Estudyante..'

baryang sampu ang binayad ko at dahil sa pagiging mahinahon ko hinintay ko ang sukli ko...

napansin kong tinignan ako ng kasama ng driver,ang suot ko,uniform kung meron, mukha ko, kung mukha ba kong estudyante... nakita ko na habang nakatingin sya sakin, kumukuha na sya ng panukli na tatlompiso... tapos tumalikod na sya sakin...

habang kinakausap ang driver,di ko alam kung nagtatanong sya... ay biglang nagbago ang hawak nyang barya na panuklit sakin.. naging wampipti nalang... pagkatanggap nong sukli ko, di ko alam kung sasabihin ko bang estudyante ako o hindi... nalungkot nalang ako bilga at umiyak.. (joke..) doon ko naalala ang mga kabulastugan ng mga driver sa buhay ko.. hehehe naalala ko nanaman ang sinulat ko noon sa post na pinamagatang 'Basahan'...

naalala ko rin tuloy bigla ang mga jeep mula SM north hanggang lagro ang byahe... sa tatlong beses kong sumakay nito(ngayong collage) ay di manlang ako umabot ng lagro o ng totoong bababaan ko... nsknsknsk... yung una, sa lagro talaga kami bababa ni lean.. binaba kami sa donya carmen.. noong pangalawa inisip kong bumaba sa fcm... binaba ako sa litex kamote... kahapon, bababasana ako sa regalado sa shop nila kuya kiko... sa may ncba naman ako binaba kamote yan, kelan ba tatama ang bababaan ko..?

hindi ko to sinasabi dahil galit ako sa mga driver, taxi driver ang tatay ko ngayon at wala naman akong nakikita na masama sa trabaho nila... sana lang naman ay gawin nila ng tama ang mga trabaho nila, para maging masaya tayong lahat... at para sulit ang mga bayad natin sa kanila...

dabah?

Pangalawa hanggang huling araw ng H.E. week...

2008-07-15T04:06:00.000-07:00

hehehe... eto ang isa pang araw na akala kong magigng maaga akong papasok...

dahil sa maaga akong nagising ay malaki ang kompyansa ko sa sarili ko na hindi ako male-late...

yun ang akala ko... masyado akong maraming oras na nasayang sa panonood ng atashinchi... (sana tama speling)..

hehe martes, araw na lalaban ako para sa skul ng photoshop at macromedia flash, di ko nga talaga alam kung bakit ako nasali dun kase programmer ako... ang tanging praktis ko lang ang ang nakalipas na gabi at basa pa ang brief ko nun dahil naligo kami sa ulan...

di na ko pumunta ng maaga dahil alam ko namang ala-una pa ang laban namin.. kahit na 50 points ang makukuha namin sa pinaka maagang grupo na makarating sa north.. pero kami parin naman ang nanalo eh.. hehhe.. ang gagaling magsisisayaw ng mga taga fairview, pati na rin ang mga taga north.. halos 60% nga ata ng croud noon ay mga taga fairview.. malamang kapag may contest, at may mga taga fairview na kasali.. tapos palakpakan ang basehan ng kung sino ang mananalo, alam na kung sino ang papanigan ng tao.. hehehe lahat tuloy ng contest na sinalihan ng mga taga fairvew, nanalo... hhehe pati yung logo making contest, taga fairview ang nanalo.. natalo natin ang mga taga north-edsa at mga taga cainta... astig..!!!

tapos, uwian.. hehe..

pangatlong araw.. eco park ulet ang location.. ito ang araw na kung saan handang handa na ang lahat ng mga estujante na maligo ulet sa ulan gaya ng unang araw...

kaso nga lang hindi natuloy... 'lam nyo kung bakit... kase yung si (sound like) mang jack, ay tawag ng tawag sa center manager namin dito sa fairview... nagrereklamo kase baka daw mabasa kaming lahat.. kung kelan naman handa na talaga kaming lahat na mabasa... kungkelan may mga baon na kaming mga damit, underwear (yung iba), extra shorts, plastic na lagayan ng mga basang damit... hay... kamote talaga....

maraming napeste nung araw na yung... umabot hanggang sabado ang lahat... yung istorya namin na kukunan sana sa loob ng eco park ay nagbago.. 10:45 sinabi ni mam Joemen na di na kami pede pang magtagal sa eco park dahil may bagyo daw.. at kelangan na namin umuwi.. lahat ng mga kelangang kuhaan para sa music video ay kunan na.. hanggang 11:00 am lang daw kami.. anong makukunan naming ng kulang-kulang 15 minutes...? kaya kanya-kanya nalang na diskarte para makakuha ng eksena para sa music video... dbale first scene lang talaga ang nakunan namin dun.. tapos punta kila fafa james at brain storming para sa mga magbabagong eksena... dun na kami nag lunch at kinunan ang natitira pang mga eksena sa music video namin... tapos-plano-planuhan kung anong mga gagawin pa sa mga darating na mga events... at sa hindi inaasahang pagkakataon ay natapos namin ang buong music video, sempre yung editing, ginawa namin sa bahay ni Rupert.. inabot ako ng alas tres ng madaling araw para putul-putulin ang buong video at pag gising ko ng umaga a y meron na tong transition... ayos... magaling talaga.. tapos uwe... tulog ulet ng saglit sa bahay, at pag gising..

simula na ng pang-apat na araw.. ang alam ko 1 oklak pa kami manonood ng film showing sa skul namin, the love guru ang tittle nun.. pero mas minabuti ko nang pumasok ng maaga para makasigurado.. pero dumating ako ng mga 12 ata dahil kumain pa ko sa bahay at akala ko, ayos lang.. yun lang.. hindi pala.. pagdating ko, sinalubong ako ng batikos.. 'bakit ngayon ka lang?' kakatakot, masyado akong chill pero silang lahat, seryoso... wala akong magawa, tumahimik nalang ako... mamya-mamya konte, kinausap kami ni sir. Joey, biglang nagalit... meron daw mga kaming mga ka-grupo na hindi sumusunod sa designated leaders namin.. kaya pala umiyak si ate Vivian.. tinanong ko pa kung umiyak sya.. umiyak pala sya talaga.. late kase ako eh, kaya wala akong alam.. tsktsktsk.. tapos magshu-shoot sana kami ng commercial bago manlang magstart yung movie, pero nagloloko yung camera.. kaya pinili na naming i-huli yon.. hehehe, natapos ang pelikula at akala ko sobrang nakakatawa sya.. hindi pala... sunubukan ulet na kunan ang commercial.. pero di na talaga na kiki-cooperate ang camera.. bumili kami ng bagong cd pero ayaw nya... di wag!.. nagpunta kami sa bahay nila kuya lo para makapag-practise ng sayaw... hindi nakisama ang panahon, pero saglit lang yun... ayos rin naman... halos natapos namin ang lahat ng kelangang sayawin.. pero bago pa matapos lahat.. nagkaroon ng isang hindi inaasahang pangyayari.. biglang sumuka ng dugo si ate vivian.. kakatakot.. dugo talaga ang sinuka nya.. tinakbo nila sya sa ospital.. gamit ang kotse ni james.. tapos, balik ulet sa praktis.. yung iba, uweng uwe na dahil alas otso na.. heehhe.. malalayo pa ang mga uuwian nila.. gusto ko sana silang ihatid pero... malayo talaga ang tinitirahan nila... tapos isang pasada pa bago sila talagang umiwi.. kami nila sir, naiwan. kasama si kuya rupert at si eco.. hinintay namin na maka balik sila james at kuya lo dahil magkasama sila na tinakbo sa ospital si ate vivian.. kasama rin nila si camille.. pag balik nilang tatlo.. ayun.. konteng kwentuhan at PRAKTIS DAW ULET.. tapos alam na.. tapos nung mga 10 na.. umuwi na kaming lahat.. pagkagising..

panglimang araw na... isa ako sa mga lalaban para sa mga orions sa 'Games of the Geek'... ako ang lalaban sa Turbo C.. gusto ko kasing matalo si lean.. sya lang talaga ang gusto kong talunin.. dahil alam kong matatalo ako kay aerol.. para kaming wala sa contest nun.. tawanan lang at kwentuhan.. pero walang mga kadugasan na naganap.. bilang patunay.. walang nakatapos saming lahat sa pinapagawang project sa turbo c.. pero parehas naming napapa-run ni aerol yung saming dalawa.. after ng competition, kinunan na namin yung commercial sa skul.. gamit ang camera ni ate ruby... tapos punta ulet kila james para perfekin ang praktis ng sayaw ng 70's ang tema... yung kse ang naka-assign samin eh.. natapos namin ang buong sayaw... ng duguan.. hehehe.. ansaya.. meron pa sana akong mga gustong sabihin pero sakin nalang yun... yung iba kong mga ka-grupo, me alam na.. basta akin nalang yun.. hehehe

after naming mag-praktis ng sayaw nakaplano na na pupunta ako sa jam namin ng mga kabanda ko, pero... wala pa kaming ipe-perform na pangboyband para sa kinabukasan.. kaya mas pinili kong maiwan pa ng saglit para makapagensayo kaming lahat.. praktis palang namin ay nababaliw na kaming lahat, sa kakatawa.. hehehe di namin talaga lubos na maisip na gagawin naming lahat iyon.. sa harap ng lahat ng estudyante at empleyado ng Informatics fairview... pero kelangan eh.. kahit na alam namin na sobrang nakakahiya yoon, kahit na graduate na si Rupert, kahit na titser si sir. Joey sa info, at meron syang magandang misis na guro din sa info na maaaring manood sa kanya pagdating ng sabado,kahit na pasado na ang karamihan ng mga midterms ko (kase yung iba di pa dumarating..) di ko na kelangan ng mga plus points.. kahit na walang dahilan si james para gawin ang mga kalukohan nyang yon.. kelangan parin naming mag perform sa sabado ng kahit na anong boy band.. at tatawagin nalang namin itong 'gay' band.. hehehe inspired ng mga kanta ng pussy cat dolls, spice girls at ni beyonce at britney.. lahat sila si james ang nakaisip kaya wala na kaming nagawa kundi sumunod... natapos namin ang praktis ng sayaw mula sa halo-halong mga idea.. mga 8:45 na ata kami natapos noon.. tapos pagdating ko sa ministop, nandun parin ang kabanda ko.. pinagalitan ako kung bakit ako late, kung bakit ako di nagte-text kung makakapunta ba ako o hindi, kung masaya na ba ako sa mga ginagawa ko.. pero natapos ang lahat.. nakapagjam parin kami.. kase kelangan me kakanta ng mga kakantahin ko, kelangan ako lang ang gagawa nun.. pagdating namin doon, na-fail ko sila.. sobrang pagod na ko at si na abot ng boses ko ang mga kanun katatas na mga nota.. pero ayos lang.. umuwi parin ako ng nakangiti at pagod.. kinabukasan...

pang-anim araw na.. eto na ang araw na pinakahihintay ng lahat.. ang sabado.. kung saan lahat ng mga pinagpaguran namin mula lunes hanggang byernes ay mahuhusgahan na.. commercial spoof, mtv, boy band, evolution of dance.. awarding ng mga nanalo sa 'Games of the geek', at kung sino ang (ehem) ang pinaka malakas na grupo noong sem na yon.. sa boy band, pang apat kami.. alam kong isa kami sa mga pinaka-aabangan nood mga oras na yun.. kase sobrang nakakahiya ang mga costume namin.. mini skirt, tube make-up na pang bakla, wigs.. sana talaga hindi nalang yun yung ginawa namin.. pero wala nang atrasan.. kami na ang susunod, umakyat na kami sa stage.. huminga ng malalim at... bugum!!! tumugtog na ang tugtog namin.. kamote..

natapos ang kanta.. buti nalang pag natutuwa ka na sa ginagawa mo, doon biglang bumibilis ang oras.. hindi ko sinasabing natuwa ako sa ginawa kong iyon, nakakhiya lang.. kamote.. tapos maganda naman ang nangyari sa ginawa naming 70's na sayaw bago kami mag-'gay' band.. ayos naman ang pagkakakanta ni ate ruby sa acoustic performance namin, ang comedy skit, na-laos dahil sa mga pinaggagawa namin sa boy band.. tapos change location.. lipat kami sa badminton court dahil meron daw gagamit ng covered court.. ayos lang kase halos awarding nalang naman ang gagawin eh.. hehehe.. unang inawardan ang mga nanalo sa "Games of the geek".. panalo ang Aquila sa Quiz bee.. kamote yan. ayos lang.. hehehe tapos yung nanalo sa Turbo C naman.. akala ko hindi ako yung mananalo kase is aerol ang kalaban ko.. pero ako ang tinawag eh.. hehehe kala ko noong elementary lang ako magkakaroon ng medal eh.. pero mali ako.. nakakuha pa ako ngayong kolehiyo.. ang nanalo sa corel draw, ang Aquila, tapos ang nanalo naman sa commercial spoof.. ang mga draco.. har!.. hehe ayaw ni gian na magpaasar... siya kase ang gumanap bilang Foody Anne Santol sa commercial nilang magic sarap.. hehe astig.. tapos sa kanila rin napunta ang award para sa pinaka magaling na boy band.. hehehe di ko na inasahang kami pa ang manalo dahil diserving naman sila na manalo.. ang best na sayaw, sa hydra napunta.. tapos ang over-all na panalo ay ang

tantananan...

HYDRA.. hehehe

dinaan nalang nilang lahat sa early birds ang kanilang panalo.. eh nung games of the geek nga wala silang napanalunan eh.. nsksnksnk.. basta yun... yun ang lahat ng nangyari sa College week.. nakakabitin noh..

Unang Araw...

2008-07-14T05:10:00.000-07:00

eto ang unang araw nang pinakahihintay namin H.E. week...

na-late ako sa usapan naming 6:30 am sa nova stop kahit na maaga akong nagising... halos 7 na ko nakarating... tapos na-traffic pa..

pag-dating sa Eco Park, lahat ng grupo ay naghihntay pa sa labas ng park, naghihntayan na makumpleto ang lahat.. nagsimula na silang pumasok at kami ang pinaka huli sa lahat..

after noon, bonding moments na agad, isang warm up activity na ang agad naming ginawa.. kelangang-isort ang lahat ng members ng grupo ayon sa edad, birthdate, pangalan, taas, bigat, at pati na ang size ng sapatos.. at syempre tulad ng inaasahan namin.. di kami makakahuka ng kahit na isang score dahil andami namin, hanghirap isort...

tapos hanap ng lugar kung saan mag-iistay ang team.. tapos, isang bonding game nanaman ang ginawa namin.. ang tawag KO dito ay Connection String.. hehehe.. nakuha ko yung terminology na yun sa visual basic.. basta, maganda yung game.. mag tatanong si sir sa grupo tapos pipili ng isang tao, tapos yung tao na yun ang hahawak ng dulo ng string, tatanungin ul;et sya ni sir, tapos, yung pipiliin nyang tao ang susnod na hahawak ng string, dugtong-dugtong lang, hanggang maubusan ka na ng taong mapipili...

pagkatapos nun, food trip naman.. yumyum!! ang sarap ng ulam ko 'ke-bab' ang tawag.. di ko lang alam kung kamag-anak to ni bob marley o ano.. basta patok yun...

tapos game ulet, card game, hulaan mo kung nasaan ang susunod na card sa mga naka-jumble na cards na nakabaligtad... ang matatalo, sasaway kahit na nangdugas na to... napakitaaan namin tuloy sila ng isang malupit na sayaw...

tapos gagawa ng tower using straw, ang hirap kase unang beses ko palang maglaro ng ganung laro.. di pa yun natatapos, ay tinawag na kami para sa isang game na gagawin ng lahat ng team.. ang.. tantananan-tantanaan!! nag: 'Longest Line, sa ulan' syempre maputik yun kaya alam mo na ang nangyar sa pantalon ko, jacket ng kapatid ko, bagong tatak kong t-shirt, vans kong sapatos na peke, at medyas na tigbe-bente.. lahat sila, nabaon sa putik ang ang panyo ko naman ay dinekwat ng mabubuting tao.. lahat kami, baligo sa ulan ng walang kalaban-laban.. at ako naman ay namo-mroblema kung paano ako uuwi dahil wala akong pamalit sa syorts at brief, t-shirt lang.. hanggang sa nagkaroon ng problema, yung sa pila ng mga damit namin, meron akong mga kagrupona nanggulo raw ng ibang grupo at nagsikuhaan ng mga gamit sa linya kaya kami na-disqualified.. and im pissed-off, ni hindi ko man lang magawang ngumiti ke mam joemen sa pangyayring iyon.. isa yung malaking kamote..

wala na kong kinausap nang matino nun.. di na ko nagpapakita sa mga ka-grupo ko, emo mode nanaman.. pero kelangang makisama.. balik ako sa grupo, sinuggest kong gawin na ang kabaliwang ginawa ni (sounds like) mang jak, hawak-hawak ng kamay habang sunisigaw sa ilalim ng malakas na ulan.. unity walk daw ang tawag dun.. dun ko nalang dinaan ang stress ko, at hopefully, nawala naman ang stress ko.. sana nga lang ay di ako magkasakit bukas pag-dating sa north..

kala namin, 2 points lang talaga ang nagawa namin, haggang sa matapos ang lahat at sinabi ang mga points na nakuha ng bawat grupo.. naka-lampas na pala kami ng 50 points.. astig..

tapos super trip naman pag balik ng sm fairview.. namasyal, kumain sa Jollibee, at hindi inaasahang lalaban pa ko ng competition ng flash at photoshop sa north bukas bilang isa sa mga representative ng school namin.. kamote... surprise.!! pero kung walang lalaban, pano nalang, kaya ko tinanggap.. ginawa ko lahat yan sa loob ng SM nang basa ang shorts ko at brief.. nagpatuyo lang talaga ko dito ngayon..

at yun ang unang araw ng H.E. week namin ngayon.. sana maulit ulet yun sa wed.. heheh

babay, patay na ang aircon..

College Week Fever

2008-07-08T22:07:00.001-07:00

hehehe

eto na to, lahat nasasabik na sa darating na july 14 para sa unang araw ng Higher Education week sa Informatics Fairview...

kaya.. lahat kanya-kanyang plano kung pano mapapakita ng bawat grupo na 'magaling sila'..

syempre. yun naman ang mga pinaka-aabangan sa H.E. week eh, yung mga asaran. ect.etc..

pero ang mahalaga eh nagkakaroon ang bawat isa ng mga bagong mga kaibigan after ng lahat ng event, sa ganitong paraan namin nakilala si UltraPogiMegaMax.. mala-puno kung makakapit sa lupa, ang galing..

pagkatapos ng next week, balik na naman sa dating buhay, aral-mode.. tapos may halo nang asara syempre...

dati, may inasar ako... at hanggang ngayon, laging nauungkat yung topic na yon pag naguusap kami... pag natatalo na sya sa araran biglang babanat..

'BITMAP PALA AH..'

hehe.. malamang nabasa nyo yan dito sa blog ko at kilala nyo na kung sino sya.. isa sya sa mga 'Elders' dito sa info ngayon..

at yon, lahat tayo ay mag-handa muna sa HE week na darating... ingat!!

The invasion begins..

2008-07-03T02:00:00.000-07:00

im not talking about the typical aliens that you see on movies, books, etcetera..

ang sinasabi ko dito, marami nang mga bagong batch ng mga first year student ang bumabalot ngayon sa school namin...

sa sobrang damit nila, naranasan kong mag-stay sa school nang ako lang ang second year.. at sobrang natakot ako dun.. baka kainin nila ako.. hehehe..

napag uusapan narin nating ang 'tambay'...

naranasan mo na bang tumambay sa school, mula 1 ng tanghali hanggang 7 ng gabi nang walang ginagawa?...

tapos absent pala yung teacher mo?

diba masakit yun?

hatdog...

2008-06-23T23:43:00.000-07:00

eto ang kwento ng buhay ko kasama si frank, matapos nyang pataubin ang MV Princess of the Stars at walo pang mga sasakyang pandagat, kumitil ng halos 117 na buhay sa Pilipinas at manira ng halos Php. 555,ooo,ooo.oo na halaga ng pananim...

linggo yung at sya ang dahilan kung bakit ako di nakasimba.. alam ko may kasalanan din ako dun dahil di ako nakagawa ng effort na makasimba pero lahat ng yon, kasalanan ni frank... umaga palang, pagkagising naming magka-ka-klase sa bahay ng klasmeyt namin ay humahagupit na ang malalakas na hangin sa tarpaulin ng Shakey's sa bahay ng klasmeyt namin... pinlano kong umuwi ng maaga para makapag-simba nga pero wala akong pamasahe at payong para panlaban sana kay frank.. at bukod pa doon, tulog pa ang mga kasama ko para makapag-paalam ako...

dumating ang tanghali at ni hindi manlang namin naramdaman na naaawa si frank sa amin... walang koryente at malo-lobat na kaming lahat... yung batang maganang kasama namin ay sinisigawan na daw ng mama nya sa text... kaya sya ay nauna nang umuwi pagkatapos kumain, eat and run kumbaga...

kami ng mga kasama ko, makalipas ang ilang minuto pagkaalis ng bata ay nagsisunuran na rin na umuwi sa kanya-kanyang mga bahay... at muli naming nakita ang mga pamilya namin ng ligtas..

kina-gabihan, muli kong hinarap si frank para makakuha ng baon this week... sa totoo lang, ang pera sa bulsa ko ay 16 pesos... magandang pangitain.. yung pupuntahan ko, kelangan ng dalawang sakay pa, kaya naisipan kong mag super-trip sa kalagitnaan ng bagyo...

click nyo na lang yung picture para lumaki...

after kong sumakay ng tricycle papuntang maligaya ay sinubukan kong harapin ang lakas ni frank ng lalake sa lalake... sinubukan kong lakarin ang kahabaan ng Quirino Highway mula SM Fairview patungong Sacred Heart Village sa may lagro (sana alam nyo yung sinasabi ko..)...

naging successful ako na marating ang pupuntahan ko noong gabing yon, isang malupet na experience na naman... wala akong masyadong napala noong ginawa ko yon, bukod sa pitong mga suso (snails) na nakita ko, wala akong kasamang naglalakad bukod kay frank at ang signal number 3 nyang bagyo na humahampas sa munti kong payong na yellow, ay nakuha ko naman ang baon ko ngayong linggong to...

ang itsura ko paguwi: basa ang shorts ko na maong, buti nalang hindi nabasa yung cellphone kong N-3210 na model.. at nagawa ko pang mamasyal sa loob ng robinsons supermarket para magpalamig pa ng katawan...

Ang peste

2008-06-19T01:50:00.000-07:00

di ko talaga alam kung bakit.. pero matagal na kong pinepeste nito...

di naman ako naambunan o kung ano man.. pero sa dalawang araw ko ditong nago-ojt, meron akong sipon.. kamote, nakakahiya...

ang ingay ko pa..

eto nalang rasta baybi...

Bawal uminom..

2008-06-16T02:28:00.000-07:00

lasing 1: Pre, alam mo... syota ko nuon nanay mo....

lasing 2: (tahimik..)

lasing 1: nakikinig ka ba pre?, sabi ko syota ko noon nanay mo!..

lasing 2:Tama na tay, lasing na po kayo eh.....

ehehehehe

rubix cube daw..

2008-06-13T20:24:00.000-07:00

sabi sa isang quote na pinadala sakin....

the heart is like a

rubix cube..

"someone is supposed to

mess the cube first,

so someone else could

fit the colors perfectly.."

tapos biglang kumilos nanaman ang malikot kong imahinasyon...

naisip ko,

oo nga naman, kung ihahalintulad natin ang sitwasyon ng puso natin sa isang rubiks cube.. someone would easily mess our herats up.. but someone will not easily fix it..

katulad ng proseso ng pagaayos ng rubiks cube, kung hindi ka marunong, mas masisira lang at lalong magmumukhang walang kwenta ang rubiks cube.. mas lalong iisipin mo na "mamatay na nagimbento ng rubiks cube.."

minsan sa buhay natin, may darating na tao, akala natin, sya na ang makakapag-ayos sa sira-magulo nating puso..(napaka-emotional ko naman... kamote..) pero, it will end up more messed up...than ever... marami pang mga darating, at muli natin silang hahayaan na guluhin pa ang puso natin...

eh pano pano kaya kung matuto tayong maghintay sa totoong taong magaayos ng lahat ng gulong maaaring magawa ng ibang tao sa puso natin, edi less pain, malungkot na lang, pero walang gaanong sakit...

basta kahit na gaano pa kagulo ang rubiks cube ng buhay natin... hindi ito ginawa ng walang makakabuo... ehhhe

sana sa post na to ay nasabi ang gusto kong sabihin, parang nakukulangan kase ako eh, at yung gusto kong sabihin na yon ay ang laman ng puso ko... di ko gustong magpatama or whattever... di ko to sinulat para sa isang tao lamang , sinulat ko to tungkol sa response ko sa isang quote na pisana sakin, at yung response na yon ay.......

baket nga ba ako nag e-explain? pero, wala talagang dapat ipag alala, kung anong gusto mong makita sa blog ko, yun ang makikita mo.

pero wala ditong tips kung paano mag-solve ng rubiks cube, and if you really need someone to fix that 'rubiks cube', He's always waiting for you to ask Him...at di ka magkakamali sa lalapitan mo..

ang buhay ng isang bulag...

2008-06-11T02:24:00.000-07:00

sya si mang jack... (isang imaginary creature..sya ang bida.. hindi sya prof sa informatics..)

isa syang tatay na may tatlong anak... masipag sya sa kanyang pagta-trabaho bilang isang taga ayos ng relos...

sa sobrang hirap ng buhay ay kulang ng mga materyales nya sa pagaayos ng mga relos... wala syang gamit na parang microscope(yung nilalagay sa mata ng mga tulad nila, di ko alam tawag eh..) pero sa sobrang linaw ng mga mata nya, hindi na sya gumamit ng mga ito.. at nagpatuloy sya sa trabahong ito ng dalawampung taon...

sobrang dami ng mga customers ni mang jack, sa sobrang dami nito di ko na to mabilang, at dahil doon, nago-over time sya hanggang alas tres ng madaling araw na kandila lang ang gamit, dahil naputulan pa sila ng kuryente, kahit na marami syang customers..

makalipas ang dalawampung taon, nagsisimula nang magkadepekto ang mga mata ni mang jack.. sa twing dumarating ang hapon, sumasakit ang mga mata ni mang jack sa di malamang kadahilanan... lumuluha sya kahit na masaya sya o kahit na wala syang nararamdaman ka kakaiba.. at dahan-dahan na rin na lumalabo ang paningin ni mang jack... kaya nagpakunsulta sya sa isang optalmologyst...

mang jack: mam, may pagasa na po ba akong gumaling?

lasing na nurse: sir, *hik!* ahm... pasens..*hik!* pasensya na po kayo, walana po kk.. *hik!* kayong pagasang gumaling.. pasensya na po mang jack.. *hik!*..

mang jack: wala na po ba talagang pagasa? ano pong maganda kong gawin?

lasing na nurse: wala na po talaga *hik!* mang lito.. *hik!*, jack pala...ang mabuti pa yung perang ipang-o*hik!*opera ninyo ay gamitin*hik!* nyo nalang sa pagbili ng mga gamit para mab *hik!* buhay parin kayo kahit na bulag na kayo...*hik!*

mang jack: ano?, eh anong magandang gawin para makapag-trabaho parinako kahit nabulag nako?

lasing na nurse: ang *hik!* mabuti ho eh *hik!* bumili po kayong gitara at ampifier para magamit nyo sa pama*hik!*malimos..

mang jack: ano!? mamalimos ako!

lasing na nurse: opo, mang nick.. *hik!*yun nalang po ang pinaka marangal na *hik!* trabahong pwede nyong gawin kapag bulag na kayo...*hik!*

mang jack: (galit)hindi ako si nick!, jack ang pangalan ko!! (di na..)anong gagawin ko, eh di ako marunong mag-gitara..

lasing na nurse: (nabawasan ang tama nang nabulyawan..)wala na po talaga akong magagawa dyan... kung gusto nyo pong kumita ngmalaki ay magpaturo po kayo sa yamaha, sa may mega mall, o kaya personal sa mga sikat na gitarista, tulad nila poncy.. mas mabuti na po yun kesa maging pabigat kayo sa mga anak nyo..

mang jack: hayy... eh ano pa nga bang magagawako..

lasing na nurse: mang jack, wag po kayong bibili ng amplifier at gitara na global ang tatak ah, tatawanan kayo ng tao..

kinabukasan,nagmadali si mang jack na bumiling mga kelangan nya sa pamamalimos habang di pa tuluyang lumilipas ang kanyang paningin..

mang jack: magkano po yung ampli nyong MARSHALL?

tinderong kalbo na naka itim: 13 thousand po yan manong, bibili po kayo? san nyo po gagamitin? may banda anak nyo?

mang jack: ah ganun ba.. walang banda ang mga anak ko, mga konyo sila... kelangan ko to kase lumalabo na ang mata ko.. at malapit na kong mabulag..

tinderong kalbo na naka itim: ah, ganun po ba... eh ano naman po yung koneksyon?

mang jack: kase pag tuluyan na kong nabulag, mamamalimos ako...

tinderong kalbo na naka itim: (bagsak sa sahig... tumatawa..).

mang jack: sige bibilhin ko nato...

lahat na ng mga pwedeng gawin at bilhin ay ginawa at binili na ni mang jack... nagpaturong magging lead gitarist, bumili ng gitara at amplifiers na nagkakahalagang 30 thousand lahat-lahat, komportableng upuan na gagamitin nya, donation box na may nakasulat na "maawa na po kayo sa bulag", at baranggay clearance para makapalimos nang malaya...

at tuluyan nang nabulag si mang jack...

sa kasalukuyan ay matatagpuan ninyo ang mga taong katulad ni mang jack sa kahabaan ng EDSA, sa may quiapo, at sa mga lugar na maraming tao at sa tabi ng mga simbahan.. yan ang dahilan kung bakit may mga gamit na gitara at amplifiers ang mga bulag na namamalimos, pero yung iba naman ay may ibang gamit tulad ng organ na ginagamit ng bulag sa ilalim ng tulay sa ortigas..

malaking problema na to... kamote talaga oh...

2008-05-29T22:31:00.000-07:00

ambilis nyang magbago... parang kelan lang hindi naman sya ganun talaga...

sa twing may problema ako, sa kanya ako laging tumatakbo... madali ko syang nalalapitan basta't may barya lang ako, ayos na lahat...

pero ngayon, nagbago ka na talaga...

dati, may midterm pa kami sa 218(subject sa informatics - math yun di ko maispel yung diskrit eh...)bigla kong naalala ang problema ko... bday pa ni theo yun... nilapitan kita't natulungan mo ako agad...

nung unang beses pa nga eh nung english 1 namin... katatapos lang ng kwis, tapos, nandyan ka na, andali-dali mong lapitan.... sobrang pampadali ka talaga sa buhay... pano nalang ngayon, nagbago ka na.....

madalas, pag may kakausapin ako, ikaw ang kelangan ko... tapos... ngayon, porket nagmahal ka na, di ka na ganon kadaling lapitan... kamote naman oh...

bat kaya ganon, lalo na pag nagmamahal, nagbabago, di na ganun, tulad ng dati.... nagbago ka na nga...

sana di ka nalang nagmahal para katulad ka parin ng dati, yung dating laging maaasahan, at laging malalapitan sa oras ng kagipitan.... sana di ka nalang nagmahal para di parin ako mahihiya na lapitan ka satwing kelangan kita... sana di ka parin nagbabago, gaya ng dati...

sana...

sana....

kung bakit naman kase eh...

nagmahal ang tissue sa banyo!!! limam piso na!!!

dati 4 lang.. kamote... pano nalang pag tatae ako...

nsknsknsknsk.....

Alamat ng asanes...

2008-05-26T20:44:00.000-07:00

kung bibigyan ka ng chance na maging artista...

ano ka?

sine-swerte?

Friendster Horoscope for May 26, 2008

2008-05-25T20:23:00.000-07:00

Gemini (May 21 - Jun 21)

The Bottom Line

Don't be impressed by an intellectual who's just popped onto the scene. They're not.

In Detail

Are you feeling intimidated by an intellectual who's just popped onto the scene? Don't be! The more they talk about how much they know, the more obvious it will become that they don't really know what they are talking about. So just let them hog the spotlight for as long as they want, and they will quickly prove to everyone just how smart they aren't. True intelligence is all about knowing that you don't know everything -- be humble, and keep learning.

ang kulet...

Kapayapaan...

2008-05-24T00:27:00.000-07:00

nsknsknsknsk... bakit kaya minsan mas pinipili nating isara ang utak natin at magkaroon ng mga hindi pagkakaintindihan mula sa mga sobrang liit na mga bagay na kung sa edad natin ay dapat ay naiintindihan na natin to, kesa kalimutan ang mga hindi pagkakaintindihan, dahil magkakaibigan naman tayo, at magpatuloy sa buhay nang may maraming mga kaibigan...?

hehhe

hindi ko to sinusulat para lang magpatama, makasakit, o ano pa mang masasamang bagay... ginagawa ko to ngayon para gumising ang lahat, kilala man kita o hinde, sa mga bagay na dapat nating intindihin, hindi lang mga assignmets, galit, pagkain, kasiyahan, o ano paman... para mas maayos ang mga bagay-bagay.. na nasira.. ng maliit na anay... ngekngekngek...

hindi ko to sinusulat para magkaroon ng kaaway dahil hindi ako marunong nun.. at ayaw ko nun.. at sino bang may gusto nun... ? libre naman magsulat dito at isang paraan na rin to para malaman ng mga tao ang mga bagay-bagay na nasa isip ko.... sakto nga sa subtittle ng blog ko eh... pero siguradong hindi ito para sa isang tao lamang.. para sa lahat ito na may ganitong mga ugali, parang ako na rin minsan... hehehe.... sana madagdagan ko na ang episode 13 ni maRIMANDO, marami nang naghihintay... hhhehehe

Legally off....

2008-05-14T02:19:00.000-07:00

ngayon lang, bale kahapon pala, legal na natapos lahat.. at talagang hanggang dito nalang talaga to... di nya raw kaya eh, heheh ayos lang... tutal, matagal ko na ring natanggap na hanggang dun lang naman talaga eh... well, meron akong sinasabi sa sarili ko na...

'once special, always special..'

pag minsan ka nang naging espesyal sa buhay ko, lagi ka nang espesyal, parang siopao... wala na tayong magagwa doon... peace menn..

kaya,

babay chamba...

huhuhu

Episode 12 maRimando at ESSERyo.. (Filler 1)

2008-05-12T02:40:00.000-07:00

at nung nagkita kita silang tatlo ay....

sumakay sila sa bus... umupo sila sa upuan na tatluhan... nasa gitna nina JERTHOcruzdthird at ESSERyo si maRIMANDO... si ESSERyo and nakaupo sa tabi ng bintana... dahil hindi nila kilala si RosalindaMarimar dirediretso lang itong umupo sa harapan nilang tatlo... na nakaharap sa kanila.. bigla tuloy syang tinanong ni ESSERyo...

'miss.. masikip na po dito... walang upuan jan.. sa kabilang side po ata
meron... daanan namin yan... (kamote.. **bulong)'

hehe napansin nga ni RosalindaMarmar na wala ngang upuan sa pwesto nya... lugar yon para sa paa.. o lagayan ng iba pang gamit.. mahirap i-explain sa salita eh... kung may pics, malalaman nyo....kaya dahan-dahan syang nag-sorry sa tatlo at dahan-dahan ring syang umalis at lumipas ng pwesto...

'kala ko di nila ako mapapansin kahit na nasaharapan nila ako.... ang liit ko
kase eh.... pero.. ano.. ibang klase sya..... napansin nya ako ( ni ESSERyo...)
ang ganda ng mga mata nya....'

lumilipad ang isip ni RosalindaMarimar habang lumilipat ng pwesto sa loob ng bus.... napatid na sya, nanakawan na at lahat-lahat pero wala parin syang pakealam... patuloy parin ang paglipad ng isipan nya... hanggang sa makaupo sya sa isang komportableng pwesto sa tabi ng driver, yung upuan na pagaari ng kundoktor... biglang lapit sa kanya si kuya kondoktor....

'ahm, mis.... ako po ata ng nakaupo jan, maluwag pa naman sa likod eh.... doon
ka nalang muna....'

lipad lang ng lipad ang isip ni RosalindaMarimar pero tumayo sya at lumipat ng pwesto kung saan wala nang sisita sa kanya....

'na pansin nya ko, sa liit kong toh....'

patuloy ang takbo ng mga katagang ito sa munting isip ni RosalindaMarimar... habang si maRIMANDO naman ay pinipigilan ang kanyang 'kilig' dahil napagigitnaan sya ng dalawang taong gusto nya...

hanggang sa makababa na sina JERTHOcruzdthird , ESSERyo at maRIMANDO sa kanilang pupuntahan, dumeretso na sila sa lugar na tutuluyan nila... malapit sa tabing dagat... sa tagal ng byahe nila, dumeretso sila sa kwarto at natulog...

kinabukasan....

abangan...

Ang eskwelahan...

2008-05-11T20:34:00.000-07:00

hehehe pangatlong mayo ko na ata ito ngayon dito sa Informatics Fairview.... dapat nasa norte na ko ngayon... hindi yung sementeryo pero yung informatics sa north... kaso medyo nalate ako ng sobra sa page-enroll ko noong sobrang last sem pa kaya konti lang subjects ko... kaya may mga naiwan na ngayon ko lang kinukuha....

unang araw pero hindi pa nagsisimula ang klase namin... hehhe sige intro lang.... bigbigyan ko muna ng panahon ang pag gawa ng istorya ni maRIMANDO at ESSERyo... hehehe maganda to....

Eklabu: Episode 11 maRIMANDO at ESSERyo.. (Summer Break)

2008-05-11T20:31:00.000-07:00

Eklabu: Episode 11 maRIMANDO at ESSERyo.. (Summer Break)

hehe dahil natabunan tong post na to, Click nyo nalang tong link na to....

Dagat, Lunod, CPR....

2008-05-06T20:16:00.000-07:00

hehehe sa mga interisado lamang tong post na to... alam kong nakasama kita doon pero maganda rin na basahin mo, para maalala mo lahat...

myerkules ata ng simulan nila itong planuhin na kasama ako.... kase di ko tagala sure kung makakasama ako... kase wala akong pera... dumating si kaibigang XR at nagsabing wala na daw akong kelangang problemahin, sagot na namin lahat ng gastos mo.... at yun, ngumiti ako.. hehehe...

byernes ang alis namin... 6-7 ang planong hintayan, 8 ang totoong alis, pasado 9 na kami nakaalis ng sm.... galing.. hehhe... sa jeep, kanya kanyang asaran para talunin ang antok at ang katahimikan.... kanya-kanyang posisyon kung saan ka komportable, ako, medyo minalasa dahil nakataas ang isa kong paa na nakapatong sa upuan... hehehe medyo giniginaw dahil katabi ko ang bintanang walang takip na plastik na salamin.... at sa bilis ng pagpapatakbo ng erpats ni jerry ay salo ko lahat ng hanging pumapasok sa sasakyan.... dahil sa ginaw ay nagkaroon ng isang maliit na asaran, heheh, malamang napapangiti ka na ngayon, sakin nalang yon at sa mga nakasama namin... di ko alam sabihin eh.. hhehhe

sa loob ng jeep, papunta sa venue, kanyakanyang trip para malabanan ang akabagutan, pusoy dos, uno, asaran at kulitan... meron pang takutan kung saan di ka talaga matatakot, kundi matatawa ka lang.. hehehe pag dating sa bahay nila RJ ay kanya-kanyang pasasalamat sa kani-kanilang pagkakatayo.... makalipas ang halos apat na oras na pagkakaupo... pasok sa bahay, testing ng upuan kung malambot o hinde(hehe palusot, gusot lang naman talagang makaupo sa malambot..)

di na namin pinalampas ang magdamag at pumunta na agad kami sa dagat (para lang tignan to at di pa lalangoy...) doon ,napag desisyonan namin mag hapunan ng alas 2 ng madalling araw... ng Mami at may pasikat na Goto.... di pa ata kami tapos kumain at meron kaming narinig na boteng nabasag, saan? sa may likod ko lang ng konte... palibasa, fiesta, inuman, ayaw, sapakan, ganun na yun malamang... at doon din sa kinauupuan naming yon, naimbento ang salitang BEACHT.. hehe past tense yan ng beach.. maniwala kayo sakin... pabakil, patuloy ang taking pictures, asaran, kilitian sa buhangin, tawanan... na walang hanggan...

pagdating sa bahay nila RJ ay paunahan sa paggamit ng CR... tapos laro ng UNO cards... hehehe stwateji(hehe di ko lam tamang spelling..). patuloy lang ang laro hanggang abutan kami ng bandang maingay... bale mga umaga na yun, at mga limang minuto lang ang tulog ko (kung tulog 0pa ang matatawag mo dun....)

tapos, sakay agad, punta na satabing dagat... para muling tignan at magpahinga ng tuluyan... pero nung nakita namin ang dagat ay di na namin natiis ang tubig at tuluyang lumangoy.... hay.. ang sarap ng tubig.. ang alat... yung basa na....

hehe marami kamig pinlano... na kakain sa loob ng tent.. wow, maganda yun.. tinayo namin ng may excitement na marami ang tent.. ang ganda nitong tignan... nang nakatayo...

pagkatapos nun, sinubukan naming magpahinga, at dahil naubusan ng upuan at kanin, ay pinauna na namin sila... at kami'y natulog muna.... haay sarap... pag gising... langoy agad... kalimutan muna ang tyan... hehhee (mapupuno rin naman ng tubig alat na inihian ni Jerry eh..)...

wow, swimming mode ulet... talaptalap... hanggang hapon na to.... kanya-kanyang trip ulet...

ibaon nyo ko sa buhangin ng naka indian-sit, para masaya... hehehe nanakit ang paa ko nito... tapos yung tumpok ng buhangin na pinantakip sakin hanggang sa leeg ginawa naming tarpaulin na matigas at pinagta-tumblingan namin to.. kaso nga lang, si RL lang ang ayaw gumawa nito... heheh, kung sabagay, di ko rin naman ma-imagine na gagawin yon no RL eh.. hehehe

tapos pahinga.. kain ng marami, bawi dahil nakulangan ng tanghalian... tapos simula na ng usapang laseng-lasingan... tawanan sila RL at JL... hehehhe laseng kami ni RJ sa royal na iniinom namin... peroo bago yun... umulan... at yung tent na masaya naming tinayo, hindi na nga namin nagamit, kelangan pa naming i-tupi ulet dahil baka masira ang poles sa lahat ng hangin... syempre, ayun, basa kami... ni CJ...

kinaumagahan.. nakisama ako sa mamamalengke... hehehe syempre, minsan lang to kaya lubusin na naten... isang engrandeng agahan ang nagaabang sa mga kasama ko... sayang nga lang yung ibang tinapa, hindi niluto... yun pa naman gusto ko... hehehhe.... yun ang Brunch namin (pinaghalong breakfast at lunch..) tapos, konting pahinga lang ay dagat nanaman ang ka-bonding namin... habang ang ibay nagsasawa sa kakatulog at meron din namang nagu-uno cards lamang lang....

yun na rin ang naging tanghalian ko... tapos, baw nalang ulit sa hapunan.. heheh.. ngayon naman ay si Chamba naman ang binaon namin sa buhangin... heheh na may kahalong sikret messege pa... tapos picture-picture.. heheh.. tapos balik sa tumbling na pagti-tripp.... at ngayon naman, sinubukan naming gawin to sa tubig... sa mga alon... ansarap... grabe.... ang alat talaga ng tubig.. tapos hahampas pa sa likod mo ang malalaking mga alon... (konti lang naman..) tapos inuman sa tubig.. hehhe. kanya-kanyang trip lang yan.. kung san ka masaya... kahit na maalat, basta makapagpasaya lang ng tao, gagawin lahat.... tapos, kung saan iniisip mong makakapag banlaw at magpapahinga ka na ay dun ka maghihiwa ng manok, daliri, at bawang.. sarap!!!

after namin maluto ang pritong manok na may patatas,paminta, toyo, konting suka, at paminta, na maaari nating tawaging adobo, ay doon palang kami nakapag banlaw... ni RL.... hehehe ng sabay.. sya sa labas, ako sa loob ng banyo... pagkatapos, bihis... tapos, laro ulet ng UNO cards... hehe ang talo, pupulbusan ang mukha... gusto ko sanang matalo manlang para may libreng pulbos... kaso ayaw... hehhehe

after nun... linis mode ang mga pogi.... kami ni RJ... balik sa sayaw ng mga laseng.... yung iba, may susubok na matulog, tapos yung karamihan ay magbo-bonfire.. heheh sarap ng buhay.. hehehe.. after maglinis, sunod na kami sa bonfire, kung saan ang ilang mga tao ay nag-perya... at yung iba- star gazing ang trip.. hanggang buaik yung iba galing sa perya.... at dun sila nagsimulang magsaya.. yung ibang di umiinom nag tawanan, potograper mode... hanggang masimuan ang larong Truth or.. truth.. o kaya spin the bottle... hehehe waa kang choice kundi truth ang piliin.. maraming nabuhaytan ng loob at akoy nasiraan.. alam k na rin naman na magkakaganun eh..

***** some text missing*****
tapos nun... konting asaran nalang at uwian na hehehhe

kakabitin noh...

wala ka kase eh......

at yung ang sbrang bung kwento...

Singing Bee...

2008-05-02T01:26:00.000-07:00

'Cause i love her with all that I am..

and my voice shakes along with my hands,

and its frightning to be swimming in this strange sea,

but i'd rather be here than on land..

yeah shes all that I see and shes all that I need

and I'm out of my league once again...

isang napaka-gandang kanta from stephen speaks... nakita yung koment sa kantang to sa youtube, 'siguradong mahuhulog sayo ang taong kakantahan mo nitong kantang to...'(tinagalog ko lang...)..kinakanta ko na to 2nd year high school palang ako....

oo, kinanta ko rin ito sa ex ko... at syempre, gusto nyang kinakanta ko to sa kanya dati....

minsan isang araw, pag-labas sa church, after ng praktis.. i sang this song...

sabay namin tong kinanta ng ex-gf ko... habang nakatingin sa mga mata ng isat-isa....

halong pakiramdam ang mga naramdaman ko nung mga oras na yun... nakakakilig na nakakailang...

nakakakilig dahil were singing the song together, nakakailang dahil hindi na kami, two years ago pa... hehehe.. pero ansarap parin tagalang kantahin ang isang song kasabay ang taong minsan nang naging espesyal sayo.... at habambuhay na magiging espesyal....

panapanahon ang pagkakataon, maibabalik ba ang kahapon.... wuuhh.....

Alamat ng tsunaming maliit...

2008-05-02T00:05:00.000-07:00

(tanong ni kyo..)

ano ang tawag sa maliit na tsunami?

-ano?

edi tsunano.....

Ang alamat ng USB...

2008-04-30T04:10:00.000-07:00

minsan merong mag syota na amerikano at amerikana...

na syempre ay nakatira sa amerika...

oo, bhe ang tawagan nila sa isat-isa kahit na medyo tunog tagalog ito...

minsan dumalaw silang dalawa sa pinas para mag date...

misan kumain silang dalawa sa Jollibee... (libreng advertisment..) sa tabi ng Greenwich(libre ulet...nsknsknsk..)

sobrang nasarapan silang dalawa sa mga kinain nila sa loob ng Jollibee.. kaya naisipan nilang mag-franchise ng Jollibee sa amerika...

pagdating nila sa amerika ay tinawag nila itong US Jollibee..... at sobrang pumatok ito sa mga kano....

di naglaon ay sobrang kumita ito at kumalat na sa buong mundo... na para bang isang sakit.. at di na nalaman na ito ay nagsimula sa Pilipinas...

sobrang kumita talaga ito... dumating ang araw na gumawa na sila ng mga branches at nagkaroon narin sila ng ibang mga produkto....

nagkaroon na rin sila ng school sullpies, bakary needs, at pati construction suppiles... lahat ata kumpleto.. pati gamot at computer accessories...

nagkaroon sila ng store na tinawag nilang USbee at doon ay nagtinda sila ng mga computer supplies....

isa na rito ang isang maliit na bagay na di panila noon alam ang tawag... kulay blue yun minsa, at ang tamang tawag ay flash disc... pero dahil sinasaksak ito dito ay tinawag na itong USB alinsunod sa pangalan ng store nito....

yan ang tunay na alamat ng USB...

diba ang korny?

Ramdam nyo ba ang SUMMER?

2008-04-29T05:34:00.000-07:00

ako, hindi lang sa init ko nararamdaman ang summer...

pati sa pwet ko, ramdam na ramdam sya...

gusto nyo?

ST109C-069

2008-04-23T04:44:00.000-07:00

heheh wala lang.. isa ito sa mga naging paborito kong subject sa informatics fairview...

di ko sinasabi to dahil katabi ko si sir hector ngayon habang sinusulat ko to...

nasabi ko yung dahil dito lang ako hindi natulog ng normal dahil sa mga unusual na exercises.... at madugong project... kamote yan, bat kase nauna yung 213 ko eh.. tuloy, parang ganun yung hinahanap ko... masyadong advance....

dito sa subject na to.. naranasan kong:

masiraan... ng project ng dalawang beses.. yung isa, a day before the final defence pa, buti nalang
naurong....

wag matulog ng normal, at mapagkamalang adik ng tatay ko.... kala nya ata di na ko nagaaral, lagi nyang sinisigurado kung saan ako natutulog at kung anong ginagawako, 'Project nga.. ayaw kaseng maniwala eh...' sagot ko naman...(bastos.... nsknsknsk..)

konti nalang ata ay mababaliw na talaga ako... kasabay pa ang pagiging emo ng katawan ko.. hehehe..

pero bilang pampahaba ng post na to.. ay itutuloy ko langtong pagsusulat na to kahit na kaming dalawa nalang ni sir hector ang nasa room a ngayon..

heheh

joke lang.. hindi ko na alam kung pano pa talaga dudugtungan to pero kanina ay nagpi-picture-picture pa kami, para malaman ang nga pagbabagong itsura namin ng bago ang defence, habang defence, at after ng defence.. hehehe taba ng utak ni sir heckie....

at ngayong gabing bago ang final na defence na ay eto nanaman kami.. magpupuyat, at at ibay sasabayan pa ng inom.. ay klamote.. pano kaya kame matatapos nito....

dalawang araw , straight na walang tulog.. at nararamdaman ko nang nagagalit na ang Nagpahiram sakin ng katawan na to.... bumabagsak na tong mga mata ko, pero kelangan pang dumilat at mag-type.. para matapos tong matamis na project na to... ehhehe sige na.. baka di ko pa matapos tong project na to... hehe babay...

Buhay kunwari...

2008-04-18T04:09:00.000-07:00

ako si ismael... masaya sa pagiging malungkot... wahaha.. toinks.. labo noh, pero ganun nga..

mali, si balong pala yun...

pero minsan, napapadalas syang nasa informatics....

tahimik kung minsan..

at dapat ay manahimik nalang para masaya lahat.. heheh..

pati ako...

minsan kase ay masayang naipapahayag mo ang mga gusto mong ipahayag sa mga bagay-bagay...

pero hindi lahat ng mga gusto nating ipahayag ay maganda sa pandinig ng lahat at tatanggapin nila... hehehe, nasabi ko ito dahil... gusto ko lang... hindi kase ako expressive sa mga nararamdaman ko, madalas ko itong itinatago para wala nalang ibang taong madamay... o wala nang ibang taong umiwas...

sinubukan kong palitan ang katangian kong ito... pero base sa mga nangyayari... wala pang naibubungang mabuti ito para sakin... kaya nga masmabuti pang manahimik... ng medyo may katagalan... wag munang pansinin ang pusong lumuluha sa mga panahong ito dahil sa mga projects na kelangang gawin... mamamatay na nga ko sa dami ng mga projects ko, mas papatayin ko pa ang sarili ko sa mga masasakit na pangyayari, mas papatayin ko na ang sarili ko nun...

pero di pa naman huli ang lahat para ngumiti... salamat sa Kanya na tunay na nagmamahal.......

hindi bigas yung sinasabi ko ah, mahal rin yun ng sobra, pero hundi yun yon...

hehe ayun muna sa ngayon dahil sa sinabi ko nga kanina... marami pa kong ginagawa... project mode muna...

Alamat ng Shamrock

2008-04-17T23:55:00.000-07:00

minsan may 9 na magkakaibigan na rakista, at dahil mga rakista sila ay mahilig nga sila sa rock...

tapos ay bigla silang nagbuo ng banda...

at ang banda nila ay tinawag na shamrock

Alamat ng Banana Que...

2008-04-17T04:06:00.002-07:00

minsan may tatlong magkakaibigang lalake, sina Latundan, Lakatan at si Saba..

minsan ay nagkaroon sila ng maliit na asaran...

Latundan: wala kayo sakin... kahit na maliit ako ay sweet ako.. hehehe

Lakatan: eh mas lalong wala ka sakin... ako, malaki na.. mas sweet pa... ano ka pa...

habang naririnig ni Saba ang dalawa nyang kaibigan na nagaasaran ay bigla syang nalungkot.. bukod sa mataba sya, ay hindi pa sya gaanong ka-sweet-tan.... kaya lumuluha syang naglakad pauwi...

habang naglalakad sya ay nakasalubong nya si Asukal na Pula... pero brown sya... nakita nitong umiiyak si Saba habang umuuwi kaya pilit nya itong ki-nomfort...

Asukal na Pula:Saba, bakit ka ba umiiyak?

Saba: Naguusap kase yung dalawa kong mga kaibigan na sweet.. ako di naman masyadong sweet...

Asukal na Pula:(humawak sa balikat ni Saba..)Wag kang mag-alala.. Di mo ba alam na Im useless without you?....

nagtinginan ang dalawa at naginit sila.. nagtalik sila ng sobrang init... at sa mga susunod na mga araw ay di na sila nakita na dalawa.. at pagkatapos noon ay nagkaroo na ng isang misteryosang ate sumisigaw ng "Bananakyuuuuuu" sa kalye nila... napansin ng magkaibigan na parang katulad ni Saba ang saging na binibenta ni ate.. at naalala nila ang kanilang kaibigan....

yun ang alamat ng banana-que...

Buhay gibi-gap

2008-04-12T05:23:00.000-07:00

eto ay isang post na inaasahan kong maging mas pribado pa kesa sa mga nakaraang mga post...

hehe.. kahit na wala namang bagong mga kwento sa buhay ko ay ipo-post ko to.....

yun ang alam nyo...

sa mga nakaraang araw ay patuloy na naghuhumikahos ang puso ko sa kaguluhan.. hheheh (lalim)

matagal na tong pakiramdam na to...
parang sanay na ata ako eh...
at natutuwa akong nababaliw sa pag-entertain sa pakiramdam na to....

noong infowars pa ata to nagsimula.... pero wala namang talagang kongkretong dahilan... (palusot..)

ang galing ng mga ngiti nya.... nakakatunaw ng ayskrim.. ibang klase sya...
napaka unique...

oo malamang kilala nyo na sya.. at malanag, bagong issue nanaman to para sakin.. pero ahm.. huli na ang lahat.... baket... wala nang dapat panahon ang tsismis sa skul naten.. matatanda na tayo, kumilos tayo ng tama dahil merong mga taong nagaaway tungkol sa mga tsismis... at nasisira ang pagkakaibigan.... baka magkasira pa tayo, wag ko nalang sabihin.. hehehe

pero espesyal nga sya.. gaya nga ng sabi ko sa text..

yung iba.. sasusunod ko nalang isusulat, para marami....

di pa tapos yung mga project ko kaya di pa nadudugtungan ang alamat ni marimando...

Abangan..

alamat ng pari

2008-04-11T10:46:00.000-07:00

may isang bata.. kausap ang isang pari...

bata: totoo po bang galing kay Jesus ang bahay namin?

pari: oo anak...

bata: eh, totoo po bang kay Jesus galing lahat ng pagkain namin?

pari: oo anak..

bata:eh, yung mga damit po namin, kay Jesus din po galing?

pari:oo anak... eh bakit mo naman naitanong yan?

bata: wala po... totoo po pala ang sabi ni nanay...

pari: bakit, ano yun?

bata: na wala pong kwenta si tatay....

kwengkwengkweewewwewewew

Basahan...

2008-04-06T03:10:00.000-07:00

hehe... linggo, at galing ako sa ka-curchmate ko, bago ako mapunta dun ay pumunta ako sa Chruch namin... hehehe

nagpunta ako sa impo para gumawa ng project, pero bago ako makarating doon ay meron akong nakitang mga MMDA, nasa kalye at parang nanghaharang ng mga jeep...

sakto may jeep, nagsasakay ng mga pasahero...

sinalubong ng MMDA..

'nahuli ata..'

sabi ko sa isip ko... minsan lang ako makakita ng mga pasaherong nahuhuli ng MMDA...

nakita ko na mayroong inaabot yung Driver kay manong MMDA officer..

'baka lisensya..huli nga toh...'

habang tumatawid ay meron akong ibang napansin... di pala lisensya ang inaabot ni manong Driver kay manong MMDA officer... di ko alam kung bakit nya inaabutan ng BASAHAN si manong MMDA officer...

may ganong batas na ba na pag huhulihin ang driver ay dapat na basahan ang ibibigay sa mga officer?... nagkukulang na ba ng mga basahan sa bahay nila ang mga MMDA officer sa kakalinis nila ng kanilang makikintab na sapatos? syempre nagtaka ako... mahilig kase akong magisip eh...

di pala sya nahuli... bakit ko nasabi? kase minsan sunumpong ako ng hika sa sobrang tulog.. ng naka-dapa... tinakbo ako ng tatay ko sa Quezon City General Ospital... pero di lang kami tumakbo, syempre sumakay naman kami ng jeep... pagdating doon ay gumaan ang pakiramdam ko at lumabas kami ng ospital... meron ako nakitang MMDA officer, pero nagkakape lang... nang sumakay na kami ng jeep pauwi, mula sa novaliches bayan, ay doon lang ako nakakita ng driver na nagtatago ng BENTE PESOS sa basahan, itutupi ito at medyo babagal sa harap ng isang MMDA officer, doon nya ito ibibigay at may konting kwento pa na walang relasyon sa pagbibigay nya ng basahan sa officer..

siguro may utang lang ang driver sa officer kaya ganon, o kaya nangutang yung officer... parang di naman kase sya nangongotong eh.. nakangiti kase.. o kaya nanghihingi ng pang-kape nya... pero bakit kaya kelangan pang itago sa basahan yung pera? baka may Love letter pang kasama.. hehhehehe basta, ang alam ko, hindi sila hinuhuli kapag nagbibigay silang basahang mayroong palaman na BENTE pesos...

kamoteng kaisipan yan ng mga pinoy... gusotng kumita agad, kahit sa di magandang paraan... di na nila inisip na mas makakatulong sila pag sumunod nalang sila sa batas...

isipin natin... ang isang driver na nahuli sa kanyang pagkakamali, pagnanuhol sa sya sa officer ay maaari nya tong bigyan ng 20 hanggang 500 pesos, para lang hindi mahuli... tapos yung pera ay babagsak sa bulsa ng mga poging officers...pero kung isusuko nya ang kanyang lisensya sa mga officers tapos tinubos nya ito sa LTO (doon ba yun tinutubos?)magbabayad sya mg malaki... mga 700 ata... di ko lang sure... tapos yung pera ay babagsak sa pera ng bayan... sa una yung kumita lang ay yung officer, pero sa pangalawa, yung kumita ay yung inang bayan natin... lahat tayo maaaring makinabang, hindi isang tao lang...

hindi ko to sinulat para sa mga MMDA officers lang, kundi para na rin sa mga driver na hindi talaga marunong mag-drive, kaya pag nahuli ay manunuhol nalang... mga kamote kayong lahat... pareho kayong basahan... heheh

yun lang...

Episode 11 maRIMANDO at ESSERyo.. (Summer Break)

2008-04-04T05:20:00.000-07:00

sa lalim ng pagiibigan nila manong guard at aling nena... ay nakalimutan na natin kung sino ang mga totoong bida ng blogoseryeng ito...

kaya bumalik tayo sa tagpo kung saan tayo huling nagtapos..

masayang kumakain sina JERTHOcruzdthird, maRIMANDO at ESSERyo sa tindahan ni aling Nena nang meron silang isang bagay na napagusapan...

'habang baasyon ngayon.. swimming naman tayo... minsan ang magkaron ng swimming sa mga seryeng tulad nito lalo't summer...'

pagiimbita ni ESSERyo sa kaibigan at minamahal....

'sige ba sama ko..'

sagot ni JERTHOcruzdthird

'sagot ko na yung tutulugan natin dun.... hehehe, masaya to....'

'sige ako na bahala sa fuds naten..'

biglang singit ni ESSERyo... tila ayaw magpatalo sa kaibigan...

'san naman tayo... (tingin sa langit... [nagpapa-cute]..)'

tanong ni maRIMANDO... habang naguusap sila ay nakikinig sa di kalayuan si anJOYCElica... nagpaplano kung pano sya makakasama...'ilang mga banko kaya ang ho-holdapin ko para magasama sa kanila?..aha! si RosalindaMarimar* nalang ang pasasamahin ko... tutal may trabaho naman sya eh....' masamang pagpa-plano ni anJOYCElica....

*RosalindaMarimar - isang malapit na kaibigan ni anJOYCElica

kung saan pareho silang patay na patay ay ESSERyo....

Maaga silang nagsi-gising na apat... di alam ng tatlo (ESSERyo,JERTHOcruzdthird at maRIMANDO) na kasama nila si RosalindaMarimar....(di ko rin alam kung panong nalaman ni RosalindaMarimar na magbabakasyon sila....magaling sya, may pagka-spy..)

nagkita-kita ang tatlo sa sakayan ng bus hindi sa cubao kundi sa tabi ng NovaStop... excited silang lahat na makatikim ng maalat na dagat kaya nakalimutan nila ang kanilang mga pera kaya uuwi ulet silang tatlo.... pag balik nila, sinigurado nilang kumpleto na ang mga gamit nila... kaya...

ABANGAN....

Alamat ng dahon...

2008-04-04T00:48:00.000-07:00

Pumunta si JC, CJ, at SM sa bundok para magpahinga...

pagdating nila sa taas ng bundok ay me nakita silang NAPAKAGANDANG diwata...

at sabi sa kanila ng diwata....

'kung gusto nyo akong makasama ng isang gabi (ng walang malisya..) ay kelangan nyong kumuha ng mga dahon...'

dali-dali silang tumakbo at naghanap ng kanya-kanyang dahon...

naka-kuha si JC ng dalawang malalaking dahon...

naka-kuha naman si CJ ng apat na napakagandang mga dahon...

si SM naman ay nakakuha ng limang maliliit na mga dahon...

at binigay nila ito sa NAPAKAGANDANG diwata...

at yun ang alamat ng dahon...

walang wenta... hehehhe

Episode 10 maRIMANDO at ESSERyo.. (gieger counter..)

2008-03-31T22:26:00.000-07:00

Setting.... sa future, kung saan nakasal na si manong guard at aling nena at kasalkuyang uwian na ng mga estdyanteng tmatangkilik sa bunso eatery.... pero hindi sobrang future na lumilipad na ang mga kotse.. yung sakto lang.. parang kagabi.. hehehe

**ito ay ngangyari sa totoong buhay ni ESSERyo na itatago natin sa pangalang XR...

di kalayuan sa bunso eatery ay meroong convenient store na ang pangalan ay maliit na hinto... sa tagalog....

doon nagaya ang tatlong magkakaibigan... si CJ, JC at SM.... di alam ng tatlong ito kung anong masasaksihan nila sa maliit na lugar na yon.. at kung bakit nila napagtripan na kumain ng ayskrim at maginuman ng coke zero sa lalim ng gabi... hanggang mga 11 ng gabi.. ng walang hapunan kaya sumakit ang tyan ni SM.... at lahat ng binili nila sa loob nga maliit na hintong iyon ay nilibre ni JC... pero hindi yun ang mahalaga sa kwento to ngayong episode... tungkol to kay XR at RM.... (lalabas si RM sa mga susunod na episode.. abangan.. hehhe)...

nagsimula ang lahat ng umuwi si SK.. yung gf ni JC.. tapos pag tawid ng tatlong magkakaibigan na sina JC, CJ, at SM... nag-aya si JC na mag-ayskrim, gaya ng sabi ko kanina...

di nya talaga gustong manlibre, pero wala syang nagawa... kelangan nya ng kasama eh.. hehehe

wala naman syang problema.. wala rin kami... di lang talaga namin alam kung bakit nag-stay pa kami ng ganun katagal... tuloy.. me nakita kaming mejo di kanais-nais.... hehehe pero sakto lang..

dumating....

ang oras....

kung saan ubos na ang mga ayskrim na kinakain namin... nagparinig si CJ..

'ang tamis.. may natitirang lasa sa lalamunan ko... (ubo..) "zero"'

hehe.. magandang paraan... at dahil sa uhaw ni JC at hilig nya sa mga softdrinks ang di sya nakatanggi.. hehehe

patuloy na humaba ang usapan namin habang nakikinig na mga lovesongs sa radyo... hanggang sa may napansin si SM..

may magandang babae sa may pintuan ng maliit na hinto na iyon.. 'kunin ko kaya number nya..'biglang tumakbo sa isipan nya.. pero dahil alam nyang maaaring may hinihintay ang babaeng iyon at di lang tumatambay sa maliit na hinto ay di nalang nya tinuloy ang binabalak.. at oo di nya kayang gawin yon dahil torpe sya.. malamang kilala nyo na si SM... hehehe

patuloy paring nagpatuloy ang usapang wlaang kinahihinatnan.. at dahil sa lalim ng gabi ay napagpasyahan nilang umuwi nalang na magkakaibigan...

doon natapos ang kwento nila....

sana...

hanggang sa may tinuro si CJ habang lumalabas sila ng pinto...

kala ni SM ay mga inumin lang ang tinuturo nya... kaso nga lang, may binanggit syang pangalan...

'si RM yun ah..'

bulong ni CJ.. narinig si SM at JC yun.. nung inulit nya....

dahil sa hindi ito nakilala ni SM nung unang nakilala ito si CJ ay ginusto rin nya itong kilalanin... kaya napagpasyahan nilang hintayin si XR... ng medyo may katagalan...

bumalik ang tatlong magkakaibigan sa loob ng maliit na hinto dahil sa usok ng mga trysikel..

doon umupo sila sa lamesang halos katapat lang ng inuupuan ni RM.. at doon ay nagsimulang magpapansin... ng konte...

hanggang sa dumating na nga si XR...

ayos, di nya napansin ang magkakaibigan, na mga kaibigan din nya... dahil sa kagustuhan nilang makilala si RM ay doon na sila nagpapansin ulet..... ng sobra...

inakala nilang mapapansin sila ni XR nung mga panahongiyon dahil nagmumukhang tanga na silang tatlo noon... kawawang mga kaibigan... palakasan ng mga ubo at tawanan ang magkakaibigan, para lang mapansin...sa liit ng maliit na hingtong iyon ay (sapalagay ko lang) ay imposibleng di mo sila mapansin... pero sa hindi inaasahang pagkakataon ay di nga sila napansin... parang biglang lumiit ang mundo ni XR.. wag naman sana.. hehe

namimilit nang lumapit si SM para makilala nya ng legal at makamayan si RM pero ayaw ni JC.. doon lang daw muna sila...

sawing sumunod si SM kay JC.. pero patuloy paring nagpapapansin... lumabas na sila RM at XR.. doon lang sumunod sila CJ,JC,at SM... paglabas ng maliit na hinto ay patuloy ang ubuhan at tawanan ng tatlo... marami nang tao ang nagtitinginan sa kanila... pero wala paring nanggaling kay RM at XR..

patuloy ang lakad, ubo,tawanan at lahat ng klaseng pagpapapansin... pero wa-epek... kamote yan... kuing naging ka-klase mo naman si JC ay maaaring makilala mo ang tunog ng tawa nya..

pero sawing palad ang tatlo.. huminto sila sa tapat ng kainan na may pangalang 'chen-chen eatery..' ang matinding karibal ni bunso... 'sige mga ka-klase ko sa informatics, uwi na ko, sige jcb, at cja uwi na ko..' malakas na pagpapaalam ni SM sa dalawa, na may pasadyang mapansin ni XR... pero wala parin... tekamots nga naman talaga...

konti pang tawanan at paglingon ni SM kay RM at XR ay wala na ang mga ito, parang mga kamaganak ni Flash.. di napansin ni SM na dumaan sa harapan nya mismo si RM... sa ginta nila ni Cj... nasan si XR? ambilis.. nasa tapat agad ng bus na sasakyan nila... kamote... di man lang nila nakilala... parang eyesheild21 ang takbo...

ayun... tuloy ang asaran at ang mga pag-iimbento ng mga 'maaaring' kwento... pero wala silang niisip na masama..

umuwi silang may mga ngiti sa labi dahil sa dami ng coke zerong naubos nila... sana naman ay meron paring tumatangkilik nitong blogoserye na to...

sana ay ganahan pa kong sumulat...

hehe...

pero marami paring mga episodes ang parating.. hehhe

hintay lang kayo....

abangan..

Episode 9 maRIMANDO at ESSERyo.. (lumang hangarin..)

2008-03-30T20:22:00.000-07:00

dali-dali syang (si manong guard) tumakbo sa direksyon kung saan naroon sina maRIMADO, ESSERyo at JERTHOcruzdthird... at...

dahil sa katandaan ay napagod... di alam kung bakit sya napatakbo ni anJOYCElica sa kanyang sagot....

'masmabuti na pong malaman nya kaysa habambuhay ako masisi sa mga maaaring
mangyari...'

biglang mayroon kungano na nag-'pump' sa puso ni manong guard habang inaalala nya ng mga salitang binitawan ni anJOYCElica... tila nagising sya sa isang mahabang pagkakatulog na para bang ayaw na nyang gisingan..

pagdating nya doon ay nakita nya agad si maRIMANDO... napatingin rin sa kanya si maRIMANDO... nagkatinginan silang dalawa ng mga 5 minits(kamote yan, di ko mahanap yung tamang spelling..)..

pero hindi si maRIMANDO ang hinahanap nya..

ang may ari ng tindahan..

si aling nena.. ang kanyang matagal nang crush....

dumiretso sya sa loob ng tindahan ni aling nena na parang karinderya... sa bandang kusina... kung saan nagluluto si aling nena.. at di na nya hinayaang maunahan pa sya ng hiya at biglang nagsalita...

'ahmmm... eheem... ah, nena.... may sasabihin pala ako sayo....'

sabi ni manong guard...

'ha? nagluluto ako eh.. pede bang mamaya nalang?...'

sagot ni aling nena

'di pede.. kelangan mo na tong malaman...'

pagpipilit ni manong guard...

'o sige na nga... ano ba yun?'

nakukulitang sagot ni aling nena...

'mahal kita nena.. matagal ko na tong gustong sabihin sayo... kamote yan, kung
kelan pa matatanda na tayo, ngayon ko lang nasabi... pero mahal talaga kita..
sobra....'

naluluhang sagot ni manong guard...

nag-blush si aling nena sa sinabing iyon ni manong guard...

yun pala eh may sikreto rin si aling nena....

'ahm.. guard, me sasabihin din ako sayo...'

bulong ni aling nena..

'matagal na rin kitang mahal.... di ko lang alam kung pano ko to sasabihin sayo
eh... pero mahal di kita guard, mahal na mahal...'

sa lugar na iyon, sa kusina nila aling nena nabuo ang pagmamahalang nena at guard... mabilis nilang inasikaso ang kanilang kasal at nakgaroon sila ng maraming anak...

nagtayo rin sila ng negosyo... isang karinderya... at dahil sa kakapanganak lang ni aling nena sa huling anak nila ni manong guard ay pinangalanan nila itong....

'BUNSO EATERY'

at doon nabuo ang kainan ni bunso na ngayon ay tinatangkilik ng mga estudyante ng informatics sa tapat ng SM.. yun yon....

hehehe...

abangan ang mga susunod na kabanata...

InfoWars..

2008-03-28T02:42:00.000-07:00

hay nako.. isang nakapagod na 3 days na naman ang lumipas... at sa totoo lang masarap...

'i cant bilibid, im part of the toooooottt.....'

ito ang mga unang words na tumakbo sa isipan ko noong tuesday.. ang araw bago pa magsimula ang lahat... baket ko to nasabi?

kase ako ay kasama sa....

TANTANANANANANTANNNN.....

INFORMATICS FAIRVIEW CHEERING SQUAD!!

yahoo!!!sa totoo lang, di ko alam kung bakit ako nakasali dito... ako nga lang ang 2nd year na kasali eh.. hehhee pero ayos lang di naman ako sumali para samahan ang mga kilala ko eh..
sumali ako para magawa ang gusto ko(kase gusto ko talagang sumayaw.. minsan lang me ganitong mga chances..),para maipakita ang (konteng)talento ko(naks..)..at para lumaban para sa mahal ko ng skul...(ayos.. hi bob ong..hehe)

martes, praktis ng sayaw sa, una, kila sir jowie.. doon namin nasimulan ang halos lahat ng part ng sayaw... at doon ko rin unang naapiran si erica.. hehe (ngak..) di ko rin alam na makakaya kong sayawin lahat ng yon... hehehe pero nagawa ko.. heheh ayos... second stop.. sa bahay nila fae.. doon lang ako nakatulog ng dalawang saglit... at dumating ang isang munting binibining me pangalang peklat.. at doon naman ay halos nakumpleto namin ang lahat ng parte ng cheer dance.. at syempre kami ay napagod..... ng sobra..

ang galing nga dahil within the week lang kami nagpraktis ng cheerdance, sana nga yung ibang team din eh.. heheh kaso mas huli na kaming nakakilos dahil sa di malaman na dahilan.(gaya ng mga di alam kung sinong gusto talagang sumama.. dahil siguro ang akala ng ibang mga lalaki(gaya ng papa ko) na ang cheering ay pang babae lang na gawain.. parang pang bakla.. kamote....)

tapos miyerkules tumakbo kami papuntang amoranto sports complex.... sumakay naman kami.. tapos don nanood ng iba't-ibang mga laban.. badminton, table tennis, basketball, volleyball, twoball.. hehe jowk.. at umuwing me konting pagasa sana sa basketball kaso kinabukasan, hwebes, ay nagpraktis kaming ulit ng cheer namin at doon namin nalaman na kaya ko pa palang mag basketball... at natalo na ang basketball team nanim.... tekamots.. pero doon rin naman ay natapos namin ang buong cheer...

ng luhaan.. dahil ako ay wala pa palang uniform ng mga panahon iyon... bumili yung guro namin, tapos di ko alam kung bakit nagkulang, tapos ako ang me mabuting loob na mag bigay nalang sa iba... hehehe kapal.. pero ayos naman ang naging tako ng praktis, maliban sa mga konting pagbabago sa step at ilang mixing problems sa tugtog.. hhehe kala mo propesyonal..

pero ayos talaga ang lahat.. kahit na papano... at natapos kaming pagod... ulet.. ng sobra...

biyernes.. ang huling araw ng event.. ang inaakala naming pangsyam kami ay napuntang pang apat... dahil anim lang na team ang kasali... at dahil sa miunderstanding na yun ay nawalang ako uniform habang nagpeperform... dumating lang ang guro namin after naming mag-perform... ankkk..

sa simula palang ay hindi ko na inaasahan na mananalo kami.. dahil sa konte namin.. yun lang ang dahilan ko kaya wala akong ibang sinisisi.. heheh... kaya sa guro namin jan, ayos lang po yun... kahit sinabi no pong '...' nakalimutan ko na eh.. basta.. its nice working with you guys... hehehe..

at yung episode ni marimando... maghintay nalang po muna kayo.. hhehe

yun lang

Episode 8 maRIMANDO at ESSERyo (the truth about love..)

2008-03-24T05:00:00.000-07:00

patuloy pang nagkwentuhan ang mga taong iyon, pero sa di kalayuan ay mayroong nakikinig..

si anJOYCElica naman ay kausap si manong guard... (siguro sa sobrang ka-walang-magawaan.. o katamaran...)nung mga sandaling iyon ay medyo nagkakamabutihan sila ni manong guard..(kamoteng manong guard yan.. kung kelan tumanda.... tsktsktsk) pero di hinayaang mahulog ni anJOYCElica ang kanyang loob ke manong... dahil si ESSERyo parin ang kanyang gusto.... at wala nang iba pa.. hehhe....

'kamusta na nga pala lovelife mo iha?'

tanong ni manong guard kay anJOYCElica.. ano sa palagay nyo ang reaksyon ni anJOYCElica sa sinabi ni manong guard(comment na...!!)..at syempre sumagot sya...

'ah, ako po monong?, ahm..(magsisinungaling)... malungkot po...(ay! hindi
pala... hehehe sensya..)kase po yung taong gusto ko eh may gusto sa ibang tao...
kamote nga po eh... tsktsk..'

sagot ni anJOYCElica kay manong guard..

'pero ayos naman po sa ngayon.. at least nakikita ko sya, dun palang kuntento na
ko... pero iba parin kung magiging kame di po ba? di naman porket nagmahal ka eh
kelangan mahalin ka rin nya para masaya.. ayos po kung may babalik na love pero
kung wala naman eh at least nagmahal ako..at ang mas astig pa nga po ay alam na nya na sya ang gusto ko,masmabuti na pong malaman nya kaysa habambuhay ako masisi sa mga maaaring mangyari...'
'sinabi mo?'
'opo.. ayos na po iyon para sakin..'

patuloy na depensa ni anJOYCelica.. kahit na wala namang sinasabi si manong guard.. sa totoo lang ay napangiti si manong guard sa sinabing iyon ni anJOYCElica...

totoo nga naman, di kelangan na mahalin ka rin ng mahal mo... minsan, one-sided lang parang emo..(korni..)parang pag tumagal na ang relasyon.. minsan, ang 'pangit' nalang ang nagmamahal.. wiiiuuuuuiiiiuuuuww....

hindi inakala ni manong guard na ganoon ang sasabihin sa kanya ni anJOYCElica.. dahil sa isang tanong na iyon..

'sobra ka naman maka-react iha.. yun lang tinanong ko, ganun na sagot mo.. pero
ayos lang yun iha.. naliwanagan ako... pero sandali lang iha ah.. may
pupunahan lang ako ngayon lang to, masmabuti nang alam nya habang hindi pa huli
ang lahat...'

mabilis na nagtanggal ng damit si manong guard ng kanyang damit at whoalla!!! naka-formal attire na agad sya.. parang superman..(asteeg..)

dali-dali syang tumakbo sa direksyo kung saan naroon sina maRIMADO, ESSERyo at JERTHOcruzdthird... at...

abangan po... wahuh..

ang youth fellowship.. ang nakaraan..

2008-03-24T00:23:00.000-07:00

hehe... late na tong post na to kase late ko rin nakuha yung photo..

ang topic noong last youth fellowship ay (ayon aky ate elvie...) parang do you have GB?
basta parang ganun.. hehehe

ano nga ba ang ibig sabihin ng GB?

sa mga lokoloko jan, hindi yun girl brend.. hehhe

ang ibig sabihin daw nun ay 'God's Best'... astig noh...

well sa sitwasyon natin ngayon, parang di natin nararamdama yung God's Best sa mga buhay-buhay natin... dahil di pa talaga natin ito nalalaman...

malamang ang iniisip mo ngayong Best eh yung 'best na gusto mo..'

maaaring yung ang Gods Best.. pero maaari rin hindi iyon...

pano natin ito malalaman?

God's Best nga yun kaya malamang, mabuti iyon para sayo.... at nakakalugod ito sa kanya...

kasama na rin dito ang ating mga pamilya, pagaaral, mga desisyon, at sa lovelife...

march na namin yon tinapik pero its all about love parin.. hehehe

syempre, maraming mga kabataan ang papketado doon...

ang sabi ni ate, pag umibig ka, ibinibigay mo ang isang parte ng heart mo sa taong mahalin mo...pag naghiwalay kayo, nawala na yung part na ibinigay mo sa kanya... tapos magmamahal ka ulet... muli kang magbibigay ng bahagi ng puso mo sa taong iyon.. pagkatapos ng lahat ng mga sakit na naramdaman mo, atsaka lang darating ang taong makaksama mo haban-buhay... tapos ibinigay mo na lahat ng natira sayo... papayag ka bang tira-tira nalang ng puso mo ang ibibgay mo sa taong makakasama mo sa habambuhay?...

nakakalungkot kung ang taong magbibigay sayo ng puso nya eh 14 nalang ang natira....

eh pano na kung maraming beses kang nagmahal at nabigo? masakit noh? katiting nalang ng heart mo ang maibibigay mo sa asawa mo...

at pagkatapos ng maraming mga usapan... ipinasulat saamin ang mga traits ng mga opposite sex na gusto naming makasama habang buhay... tapos ipinag-pray namin lahat iyon... idinikit namin sila sa manila paper na may naka drawing na babae at lalakeng naka jumper... at alam ko (sana) na kahit mahirap ang sinulat ko doon ay meron paring babaeng nakalaan ang Lord para saakin... sino man sya ay Sya nalang ang bahala dun.. para astig.. hehhe

yun lang

Godbless..†

On-line-learing... ano nga ba to?

2008-03-19T02:59:00.000-07:00

almost two months since this online learning thing invaded our school....(nice english..) but i dont really felt its occurence.. hehe..pwamis.. but then, as my topic says.. what is online learning?

based on wikipedia, if you will search that word on their site, they will redirect you to electronic learning... which means...

'Electronic learning or eLearning is a general term used to refer to
computer-enhanced learning. It is used interchangeably in so many contexts
that
it is critical to be clear what one means when one speaks of
'eLearning'. In
many respects, it is commonly associated with the field of advanced
learning technology (ALT), which deals with both the technologies and
associated methodologies in learning using networked and/or multimedia
technologies.'

im not against it or anything like that pero nahihirapan akong mag-english..

hehehe but then, my auntie was working hard to earn money to support my education... paid my online learning fee, but i hardly felt it....

o sige na nga, magtatagalog na ko...

hindi naman sa ayaw ko ng online learning dahil wala akong computer sa bahay, gusto ko nga yun kahit wala akong computer eh.. kaso nga lang walang masyadong nangyayri...

ang trabaho nya lang(ayon sa mga naranasan ko dito..) ay magdownload ng mga assignments at quizzes.. at i-upload yung mga gawa mo... yun (pa)lang..

sa UP meron silang site na pede kang mag-download ng mga presentations kung tinatamad kang kumopya sa skul..

hindi naman sa may gusto akong mangyari o galit ako pero nakakatawa.. wala akong masamang intensyon sa kung sino man ang may pasimuno nito... sa mga kinauukulan, lecturers, mahal ko po kayo... hehehe..

at dahil sa mga pangyayring ito may iiiwan akong tanong sa inyo...

naranasan nyo na bang umibig?
hehehe
peace yow!!

for your comments and sugestions, please contact me... or

i-post nyo nalang yung komento ninyo.. hehe

Episode 7 maRIMANDO at ESSERyo.. (saglit na kalimot)

2008-03-17T03:33:00.000-07:00

patuloy nan bumibilis ang paglalakad ni ESSERyo patungo kila maRIMANDO at JERTHOcruzdthird... parang excited syang makalapit sa dalawang traydor sa paningin nya.... di na nya mapigil ang kanyang damdamin sa mga panahong iyon.. at nung makalapit na sya ay....

tanghali na nang makarating si ESSERyo kina maRIMANDO at JERTHOcruzdthird.. dahil sa daming beses syang nagpabalik-balik kay manong guard (actually ay 2 beses lang yun.. adik kase sya kaya madali syang mapagod..)ay sobrang napagod sya at nagutom...

pagkalapit nya sa dalawa ay...

'anong tinitingin tingin nyo jan?, penge ng langgonisa ah.. hehehe tenks..'

paalam ni ESSERyo sa dalawa..

nagtaka ang dalawa dahil sa naging reaksyon ni ESSERyo nang makita silang makasama... at biglang bumait...

'akala namin galit ka... ambilis mong maglakad eh...'

sabi nila JERTHOcruzdthird at maRIMANDO kay ESSERyo..

'ako, magagalit? bakit naman?, anong dahilan..?'

tanong ni ESSERyo sa dalawa.. ang kay ESSERyo lang naman ay gusto nyang kumain ng langgonisa, dahil yun ang paborito nyang pagkain...

'ay ganun ba... ah, hehe sige lang hehe.. para sayo talaga yan....(kala ko naman
kung ano nang gagawin nya... tsktsktsk)'

sabi ni JERTHOcruzdthird(ung nasa parenthesis, sa sarili lang nya..) biglang tusok ni ESSERyo naman ng stick na kinuha nya kay manong guard sa kulay maroon na langgonisa... TTSSHHHUUGG!!! sabay tanong..

'sandali lang.. pano nga pala kayong dalawa nagkakilala? at bakit parang
kakaiyak mo lang maRIMANDO?'

yun ang tanong nya.. nagtinginan ang dalawa.. kapwa di alam ang gagawin.. si JERTHOcruzdthird na ang sumagot ka ESSERyo...

'ano kase.. ganito yun.. nakita ko sya kanina, naglalakad, tapos umiiyak... di
ko alam kung bakit... eh kilala mo naman ako, mabait, tapos ayaw k pang
nakakakita ng mga babaeng umiiyak... kaya tinulungan ko sya... dun kami
nagkakilala.....'

sagot ni JERTHOcruzdthird.. nakuha naman ni ESSERyo lahat ng sinabi ni JERTHOcruzdthird.. at doon lang nya naalala...yung sinabi ni manong guard(hindi yung magbayad ka naman ah...)... sandali nga lang pala maRIMANDO.. umiiyak ka daw sabi ni manong guard kanina, nung umalis ka.. bhaket?...

biglang napaisip si maRIMANDO sa tanong ni ESSERyong iyon.. ayaw nyang sabihin dito na may gusto sya rito... nangangamote na sya... basta sumagot nalang sya....

'inaaway ka kase ni anJOYCElica... kahtibagong magkakilala palang tayo ay ayaw
kong may taong inaaway sa harap ko... natakot ako kase di ko alam ang gagawin
ko, at dahil sa babae ako, ayun, umiyak nalang ako't umiwas..(hehe magandang
palusot..ehehe)'

at sa unang beses(ata) ay kinilig si ESSERyo sa sinabi ni maRIMANDO...(nice.. nag-blush pa sya, pero pilit nya itong tinatago....)

'wala yun(kala mo gwapo..) ayos lang yun.. ganun lang talaga kaming dalawa...'

sagot ni ESSERyo...

Abangen..

Episode 6 maRIMANDO at ESSERyo...(masarap na tanghalian..)

2008-03-14T20:59:00.000-07:00

sabi ni manong guard... isang mabait na tao... dalidaling tumakbo si ESSERyo sa direksyon na tinuro ni manong guard... at doon, nakalimutan nyang bayaran ang kinain nilang dalawa ni maRIMANDO kaya si anJOYCElica ang siningil ni manong guard...

sa bilis tumakbo ni ESSERyo ay hindi mo mapapansin na napapatid na pala sya.... at inabutan nya si maRIMANDO at JERTHOcruzdthird na magka..........

na magka... kakain silang dalawa ng kanin..... yun yung nakita ni ESSERyo...

'maRIMANDO!!!!'

sigaw ni ESSERyo..

at sa gulat dahil may sumigaw... ay napatayo ang dalawang kumakain... kala nila kung ano nang nangyari... sa sobrang pakabigla ni JERTHOcruzdthrid ay nahawakan rin nya ang kamay ni maRIMANDO sa pagaakalang may aagaw sa kanya nito... (yabang.. kala mo naman sa kanya si maRIMANDO...)

at yun ang nakitang tagpo ni ESSERyo... magkahawak ng kamay ang kaibigan nya at ang taong mahal nya.. kung ikaw ang nasa kalagayan ni ESSERyo..? anong gagawin mo?

tumakbo si ESSERyo... papunta kay manong guard para manguha ng stick na fishball...

'hoy.... bumili ka naman...'

bulyaw ni manong guard kay ESSERyo.. tapos bigla syang tumakbo pabalik kila maRIMANDO at JERTHOcruzdthird.... sobrang nakakatakot dahil galit na galit si ESSERyo... ambilis nyang maglakad papunta kila maRIMANDO at JERTHOcruzdthird... di na rin alam ng dalawa ang gagawin dahil sa nakikita.... hindi alam ni JERTHOcruzdthird kung anong nangyayari... ang alam lang nya ay kumain sila ni maRIMANDO ng langgonisa sa tindahan ni aling nena... natatakot sya dahil sa tagal na hindi sila nagkita ni ESSERyo ay ngayon lang nya ito nakita na nagalit nang ganito ka-sobra......

sa parehong paraan ay di rin alam ni maRIMANDO ang kanyang gagawin... sa ikli ng panahon na magkakilala sila ni ESSERyo ay ngayon nya palang ito nakitang nagalit...

patuloy nan bumibilis ang paglalakad ni ESSERyo patungo kila maRIMANDO at JERTHOcruzdthird... parang excited syang makalapit sa dalawang traydor sa paningin nya.... di na nya mapigil ang kanyang damdamin sa mga panahong iyon.. at nung makalapit na sya ay....

alamat ng martilyo..

2008-03-13T23:54:00.000-07:00

Pare 1: pare nakita mo ba yung GRIEF ko?

Pare 2: ano ka ba... sinabi ko na sayo.. hindi GRIEF... BRIEF yun...

Pare 1: ah ganun ba? eh nasan na nga...?

Pare 2: nandu sa kwarto... naka-HAMMER!!!!(hanger..)

wahahha

Sino ba si isma pag malungkot???

2008-03-11T21:13:00.000-07:00

si isma ay yung masayang tao...

at si balong ang malungkuting side...

ako, parang mas kilala ko na si balong ... bakit? kase halos buong buhay ko na ata ay malungkot ako....

oo, mahilig akong magpasaya ng mga tao, pero sa loob-loob ko, eh malungkot ako....

i used to smile, pero hindi ako masaya, pero mas lalong di ako plastik.... ngumingiti ako para tabunan ang kalungkutan sa loob-loob ko.... ngumingiti ako dahil may Isang palaging nagpapangiti sakin, ano man ang maging kalagayan ko.... buti nalang nanjan Sya palagi..

di dahil sa ganito ang topic ko ay Emo na ko..

kamoteng emo yan... hindi lahat ng mga malungkot na tao eh... emo nga.

pano nalang yung mga taong may sakit na pag masaya sila eh pumapangit sila, kaya mas pinipili nalang nilang maging malungkot, emo ba un?

minsan, nami-misinterpret natin ang mga ibat-ibang emosyon ng mga tao, lalo na ko.. ganun kase ako eh... konting ngiti lang.. masaya na ko.. kala ko naman natuwa sya sakin, yun pala sa chokolate lang...

kamoteng puso it... masyado nang naging malungkot, kaya naghahanap ng mga taong mamahalin...

mas lalo kong nararamdaman tuloy ang kalungkutan na to ngayon dahil.. may tigyawat akong tumutubo sa kanang mata ko... kamote.. ang sakit ng mukha ko...

hay nako.. ano nga ba ang nagudyo sakin na gawin ang lahat ng ito...

noong nakaraang valentines day kase... bukod sa bad trip na lahat ng mga nakikita ko ay meron isang kaibigan na nagbigay sakin ng isang munting papel na may nakasulat na ganito...

'dont be affraid to tell someone you love them... if you do, they might break your heart, but if you dont.. you might break theirs..'

ako naman si kapal ng mukha... kala mo gwapo... natakot ako sa mga maaaring mangyari din... ayun, nagsalita ako at it broke.. hard.. kahit na it is still broken, mas lalo pa tong nadurog.. ang emo ko noh?... hehehe

sa tingin ko nga mas masaya ako pag malungkot ako eh... nakakatawa pero ganun talaga... mas masaya akong Sya lang ang kasama ko.. kase alam kong secured ako sa piling Nya... nakakabaliw, pero dito sa mundong ito, maraming paraan para saktan ka ng ibang tao... and all you can do is to hold on to Him...

kamote.... ganun talaga...

siguro nga eh ang blogoseryeng maRIMANDO at ESSERyo ay palusot ko lang , bukod sa gusto kong magpasaya ng tao..., para di na makita ang mga nakalipas pang mga post...

pero sa ngayon ay medyo masaya naman ako sa pagiging malungkot... sabi nga ni kuya jan.. 'mas masarap lumapit sa Lord kapag broken ang soul mo..' asteeg...

at sa sobrang haba ng ginawa kong ko... ay di ko na alam kung pano to tatapusin... kaya ganito nalang bigla nalang mawawala.. hmp...

Episode 5 maRIMANDO at ESSERyo (pusong masakit..[ng author])

2008-03-11T04:43:00.000-07:00

Hindi inaasahan ni maRIMANDO ang pangyayaring iyon..

matagal na rin nyang inaasam-asam na makakilala sila ng crush nya...

parang knight-in-a-shining-shimmering-splendid ang dating sa kanya ng crush nya pagkakita nya, dahil para syang pinagkaitan ng buong kalangitan na makasama si ESSERyo....

sa sobrang hagulgol ng iyak ni maRIMANDO ay napansin sya ng humahanga rin sa kanyang si JERTHOcruzdthird....

siya ay malapit rin na kaibigan kay ESSERyo, ngunit matagal na nyang nakikita si maRIMANDO... sa hindi malamang dahilan ng author..

malamang dahil sa sya nga ay humahanga, kaya nya nakilala si maRIMANDO..

magaling rin syang magdrums...dahil maliit palalang sya ay nagda-drums na sya...

di ko nga lang alam kung paano sya natuto o sinong nagturo sa kanya... basta ang alam ko, magaling sya, at masaya dahil nasaharapan nya si maRIMANDO....

nilapitan ni JERTHOcruzdthird si maRIMANDO dahil ang lakas nitong umiyak.... dahil naaawa sya rito... at dahil sa loob-loob nya, syang ang nahihirapan para kay maRIMANDO...(nice..)di man nya alam kung bakit ito umiiyak ay nilapitan parin nya ito ,kahit na di pa sila naguusap ng personal na dalawa...

habang umiiyak si maRIMANDO ay napansin nyang papalapit sa kanya si JERTHOcruzdthird... may hawak na panyo at parang pursigidong lumapit sa kanya.. kahit na humahanga sya rito ay kahit na papano ay natakot parin sya dahil hindi pa nga sila naguusap na dalawa...

'baka ki-kidnapin ako nito...'

bulong ni maRIMANDO.. dun lang sya natakot sa hinahangaan nya...

nagtaka si JERTHOcruzdthird dahil parang lumayo si maRIMANDO ng kaunti ng pagbunot nya ng panyo...

'wala naman akong masamang balak dito, tutulungan na nga, lumalayo pa...'

bulong nya sa sarili nya... pero gusto nya paring tulungan si maRIMANDO, kaya buong puso nyang nilapitan parin si maRIMANDO kahit na parang lumalayo ito...

'di ko naman to ki-kidnapin eh, bat ako matatakot lumapit',

pagpapalakas nya ng loob ng sarili nya.. at saka sya lumakad....

natatakot man at umiiyak ay buong lakas paring nyang pinigilang na mkalalapit ng husto si JERTHOcruzdthird... ng makalapit ito... ay tinusok nya ito sa hita ng stick ng fishball na kinain nila ni ESSERyo ilang minuto palang ang lumilipas....

'aray, bakit?'

tanong ni JERTHOcruzdthird ka maRIMANDO...

'wag mo kong ki-kidnapin.. hindi porket gusto kita ay sasama na ko sayo.. taking
advantage ka.. kamote!!!'

hindi alam ni JERTHOcruzdthird na may gusto rin sa kanya si maRIMANDO kaya nagulat ito at kinilig..... tapos nag-blush pa (combo..)..kahit masakit ang hita..

'bakit mo naman naisipan ka ki-kidnapin kita... sa ganda mong yan?(nambola pa..,
pero ngumiti naman si maRIMANDO nun..).. nakita kitang umiiyak kaya lumapit
ako... gusto ko snang makatulong...(kinikilig na naman si maRIMANDO) pero tinusok mo naman ako ng stick.. aww..'

pambobola ni JERTHOcruzdthird kay marimando, pero totoo naman ang mga intensyon nya... gusto nya lang talagang tumulong...

agad na nakuha ni JERTHOcruzdthird ang loob ni maRIMANDO kaya hinayaan na nya itong tumulong sa kanya at nagkwentuhan pa sila ng marami pagkatapos nun...

sa kabilang banda naman ay hindi parin tapos na magdebate si ESSERyo at anJOYCElica...

'wala kang kwenta.. bakit di mo matanggap kung sino ako, kasalanan ko bang
maging ganito ako'

'hindi ganun yun... meron lang taong sadyang para sayo at para sakin.. at yun si
maRIMANDO...'

sige lang ang sagutan nilang dalawa.. kala mo wala nang bukas...nang sinabi ni ESSERyo ang pangalan ni maRIMANDO, dun lang nya naalala a kasama nya pala ito, tumingin sya sa paligid, lumingon at patuloy na naghanap... wala roon si maRIMANDO...

'umalis na sya, kanina pa... umiiyak...doon sya pumunta(tumuro sa kabilang direksyon..) masama ang hawak sa stick ng fishball.. parang meron nga syang nakasalubong eh... gwapo..'

sa bilis tumakbo ni ESSERyo ay hindi mo mapapansin na napapatid na pala sya.... at inabutan nya si maRIMANDO at JERTHOcruzdthird na mangka..........

abangan

Episode 4 maRIMANDO at ESSERyo.. (ang mabangong nakaraan)

2008-03-10T13:15:00.000-07:00

masaya silang dalawa na nagtatawanan at nagku-kwentuhan habang kumakain ng fishball ni manong guard...

tunay ngang masaya silang dalawa sa piling ng isat-isa...

'sana ay di na matapos tong oras na to...'

sabi nila sa isat-isa... habang may fishball sa bibig...

patuloy pang lumipas ang mga oras ng di nila napapansin, at 5 minuto palang talaga ang lumilipas....

hanggang sa abutan silang dalawa ni anJOYCElica....

ang propesyonal na rugby girl na addict kay ESSERyo na taga ortigas.....

at ang sabi nya...

'hule.... hahaha, kala nyo ah.... san ka nanaman galing esseryo?'

'bakit? ano bang pakealam mo jan? asawa ba kita?'

sagot ni ESSERyo kay anJOYCElica....

'sino sya, esseryo? close ba kayo?'

tanong ni maRIMANDO kay ESSERyo...

'hindi noh....! tignan mo nga sya... masyadong maganda ang mga damit nya para
maging rugby girl lang, di kami bagay..'

sagot ni ESSERyo...

'ano ka? matagal na kitang gusto, esseryo.... bakit ba ayaw mo sakin, eh isa
lang naman akong propesyonal na rugby girl...'

bulyaw ni anJOYCElica kay ESSERyo...

'yun nga eh.. ang yabang yabang mo... mas magaling ka pa sakin mag-rugby....
nagmumukha tuloy akong pulube....'

patuloy parin silang nagsagutan na dalawa... ni hindi manlang sila nahiya kay maRIMANDO... at dahil sa mga pangyayaring iyon ay nahiya si maRIMANDO kaya dahan-dahan itong dumiskarte para makalayo nang hindi napapansin....

patuloy silang nagsigawan at di nga nila napansin si maRIMANDO na naglalakad na umiiyak...

sugatan ang kanyang puso dahil hindi man lang sya inasikaso ng taong gusto nya... sobra syang nasaktan dahil ayon sa mga pangyayari ay... mas marami nang panahon na nagsama si ESSERyo at anJOYCElica kaysa sa kanilang dalawa... tuloy nag selos sya...

sa kanyang paglalakad ay nakasalubong nya ang isang matagal na hinahangaan, na matagal na ring humanga sa kanya....

osige na.. kinilig ulet sya,

pero di na kasing lakas ng dati...

Abangan ang susunod na kabanata...

Mic-less Karaoke....

2008-03-10T12:04:00.000-07:00

akala mo lang na mukha kang tanga kung kakanta ka sa karaoke ng walang mic pero sa totoo lang, meron rin itong mga advantages.... at oo, mga disad....

unahin natin ang mga disadvantages....

Mukha kang tanga..
may mga wala sa tono na sasabay sayo...
walang nakikinig sayo(dahil lahat ay kumakanta..)
lahat kayo sikat...
di ka makapagmayabang sa crush mo...

at ang mga advantages...

lahat kayo, dimakakapag sapawan...
lahat kayo ng tropa mo ay makakapagshare sa isang kanta..
ayos lang, di mo mapapansin kung sinong lasing sa hindi...
madali mong malaman na wala ka sa tono...
di mo malalaman ang score mo...
di maririnig ng kapit-bahay mo ang boses mo...
maaari kayong sumabay na kumanta ng crush mo.. nang hindi nya nalalaman...hehehhe
kahit saan ka pumunta sa loob ng bahay nyo, makakakanta ka ngwalang kableng humahatak sayo...
at madali kayo tatamarin na magkantahan dahil parang walang kwenta ang lahat ng ginagawa nyo....

yun lang....

maaari mong i-post ang iyong komento kung meron kang mga rason...

basta, di ko masabi eh... pero kung may gusto kang sabihin, sabihin mo lang.. jan... hehe

Episode 3 maRIMANDO at ESSERyo... (ang ligaw na bala)

2008-03-09T03:59:00.000-07:00

matapos mamili ng nanay ni maRIMANDO ng mga bagong sampaguita na pamalit sa mga nasirang bulaklak ni maRIMANDO, at ayusin ito ay nagsimula na ulit na magtinda si maRIMANDO ng mga sampaguita sa labas ng bahay nila...

kung saan sila unang nagkita ni ESSERyo... para muli silang magkita na dalawa..

umaasa si maRIMANDO na muli silang magkikita sa lugar kung saan sila unang nagkita...

at hindi naman nagkamali si maRIMANDO...

matapos lang ang pamimilit nya sa ilang mga mamimili na bumili ng sampaguita ay muli nyang nasilayan ang taong sinadya nya sa lugar na yaon...

si ESSERyo..

nanibago sya sa malaking pagbabagong pisikal ni ESSERyo, at mas lalo pa syang nahulog sa taong ito, naisip nya tuloy....

'siguro, nagbago sya dahil haiya sya sakin nung una kaming
magkita...'

bulong ni maRIMANDO sa kanyang sarili.. at bigla nanaman syang kinilig... ng sobra....

sa sobrang kilig nya ay natumba sya at nanginig sa gitna ng kalsada...

at dahil sa nakakahiyang pangyayaring iyon ay napansin sya ni ESSERyo at dali-dali nya itong itinayo sa pagkakatumba at muling tinanong....

'ahm... maa.. marimando, ayos ka lang?'

muling tanong ni ESSERyo ke maRIMANDO...

at sumagot sya....

'ay, essss......esseryo, ikaw na pala yan.... anong ginagawa mo?'

tanong ni maRIMANDO kay ESSERyo...

'nanginginig ka, di ko ala kung ano nang nangyayari sayo.... dadalhin kita sa
ospital....'

'hindi, ayos lang ako, ganito lang talaga ako pag kini...(nag-isip).... may hinahanap, yun, pag may hinahanap pala ako.. hehhe'

'ayos lang eh bumubula na ang bibig mo.... tapos nakatirik pa yung mga mata
mo.... ayos lang ba yun? nakakatakot kaya yun....'

'ay ganun ba? sandalilang...(magpupunas ng bibig)... niloloko mo naman ako eh.... wala namang bula eh.....'

'hehehe, binibiro lang kita marimando.... ang ganda mo pala pag nauuto...hehhe'

nagtawanan silang dalawa habang binubusinahan sila ng mga dumadaang jeep,truck ng basura, at school services, at pinanonood ng mga chismoso at chismosa sa kalye....

wala silang naririnig kundi ang tawanan ng isat-isa...

tumayo sila at nagpunta sa tabi ng kalsada, at hanggang sa mga panahong iyon ay patuloy parin na kinikilig si maRIMANDO... patuloy parin syang nanginginig pero pinipigilan nya para di sya tanungin ni ESSERyo.. at kumain silang dalawa ng fishball ni manong guard.... hehehe

hanggang sa makita silang dalawa ni.......

abangan ang susunod na kabanata.....

3 kisses + 1 smile... a great day..

2008-03-07T20:39:00.000-08:00

ayos.... sapat na mara makatulog ako ng mahimbing....

yung araw na yun ay kabaligtaran ng araw na nakalipas...

ang galing ...

Episode 2 maRIMANDO at ESSERyo (ang mga ligaw na ilaw..)

2008-03-06T22:40:00.000-08:00

setting:
sa isang madilim na lugar kung saan nagtatago si ESSERyo sa twing gagamit sya ng ipinagbabawal na rugby...

'in hell....

exhell, inhell, exhell,' hawak ni ESSERyo ang plastik na may laman na natutuyong rugby sa tapat ng kanyang ilong at bibig.... patuloy si ESSERyo sa pagsuporta sa kanyang bisyo.. halos patuloy lang sya sa ganitong buhay... gising, unat, labas, isnats, takbo, bili ng rugby, bili ng tinapay kung may sukli, tago, tulog gising... paulit-ulit lang sya sa ganitong pamumuhay....

hanggang sa gabing iyong na nakilala nya si maRIMANDO...

tila isang bagong katauhan ang sumuot sa kanya... bigla syang napatigil sa pagamit ng rugby.... tumayo at sinabi sa sarili... 'hindi na dapat na magpatuloy ito.... kelangan ko nang magbago.... sobrang nakakadiri ang itrusa ko, kelangan ko ng maligo... para kay maRIMANDO, magbabago na ko...'

at simula noong araw na yon ay di na muling gumamit ng rugby si ESSERyo, ayon sa pagkakaalam ng author...

sa kabilang banda naman ay naghahanda na si maRIMANDO para sa ititinda nyang sampaguita sa tapat ng bar o ng bahay nila.... magkaibang lugar yun... habang hinuhugasan ni maRIMANDO ang mga bulaklak ay di parin nawawala sa isip nya ang unang pagkikita nila ni ESSERyo..

'bakit miss.. nasaktan ka ba?'

naalala ni maRIMANDO ang mga unang kataga na sinabi sa kanya ni ESSERyo.. at oo, kinilig sya...

'pasensya na miss, nabigla ako'

hanggang sa mga panahong iyon, di parin alam ni maRIMANDO ang kanyang gagawin sa kakaibang pakiramdam na nadarama nya.... patuloy parin siyang kinikilig...

'Ako naman si ESSERyo... ehhe... hi nga pala...'

dahil sa sobrang pag-entertain nya sa feeling na yon ay napisa niya ang 70% ng mga samaguita na hinuhugasan nya.... at

'kamote kang bata ka, siguro iniisip mo nanaman kung pano ka makakatakas sa mga
gawaing bahay noh? , kumilos ka ngang bata ka....'

bulyaw ng nanay nya.... pero

'pasensya na po inay... me naalala lang ako, di ko naman iniisip na tumakas sa
mga gawain eh... kung hindi ko naman to gagawin, lahat tayo magugutom...'

sagot ni maRIMANDO... at muling nagsalita ang nanay nya...

'o sige na... pagpatuloy mo lang yang ginagawamo, bibili ako ng bagong mga
sampaguita pagnanalo ako sa laro naming BINGO ng mga kumare ko sa labas....'

to be continued....

si maRIMANDO at si ESSERyo Episode 1

2008-03-05T12:46:00.000-08:00

silang dalawa ay nagmula sa isang sikat na palabas sa tv, ang ninja kids... hehhee

sila ay dalawang taong tunay na nagiibigan at dito nagsimula ang kanilang istroya.....

silang dalawa ay nagmula sa dalawang magkalayong lugar.....

si maRIMANDO ay galing sa malayong kabilang lugar ni ESSERyo... kaya galing silang dalawa sa mga malalayong lugar...

sa sobrang layo ng mga lugar na pinanggalingan nila ay Sir ang tawag ni maRIMANDO kay ESSERyo...

silang dalawa ay nagka-kilala sa isang bar sa Pampanga, pero hindi sa olonggapo.... sa bandang..... quezon(wala akong alam na lugar sa Pampanga)...

nagta-trabaho si maRIMANDO sa bar bilang isang marangal na sampaguita vendor at si ESSERyo naman ay bilang patapon na rugby boy....

isang gabi, habang nagtitinda si maRIMANDO ng sampaguita sa labas ng bahay nila ay may mga tumatakbong rugby boy sa tapt nya, at siyay nabunggo.. 'aray!!!!', ayos ah!!.. sigaw ni maRIMANDO sa mga bata. Isa sa batang tumatako noon ay si ESSERyo, nahuli nga lang.. kaya nung nakita nya na tumatayo si maRIMANDO habang sumisigaw sa mga kasama nya... tinanong nya ito ng 'bakit miss.. nasaktan ka ba?'.... at sila ay natulala sa isa't isa, at nakaramdam silang dalawa pareho ng isang pakiramdam na tila di pa nila nararamdaman sa buong buhay nila...

habang nasa kamay, at nakatingin sa mata ng isat-isa, ay di nila alam ang gagawin dahil sa bagong pakiramdam.... biglang nailang si ESSERyo sa pagkakatingin nya sa mga mata ni maRIMANDO, kaya't napatingin nalang sya bigla sa sahig at 'pasensya na miss, nabigla ako', kinakabahan at nalilito sa pakiramdam ay sumagot si maRIMANDO, 'ahmm... ayos lang... pasensya na rin... ahm.. ako nga pala si mARIMANDO..' 'Ako naman si ESSERyo... ehhe... hi nga pala...'

at yun ang kanilang unang kanilang unang pagkikita...

at silang dalawa ay marami pang mga kwento na di pa nailalantad, kaya dito nyo nalang yun hintayin...

hehehe

Noong bata pa si cj.....

2008-03-04T21:51:00.000-08:00

eto ay naganap nung mga panahon mga bata palang kami, at ang alam palang naming gawin ay magbandabanda

mga batang naghihintay ng service....

ang original member ng bandang

'Sugar Free'

Yung batang cj na ninaaya ng ice candy....

Peace man....

hindi po ako nagsisinungaling...

2008-03-04T04:39:00.000-08:00

MyHeritage: Celebrity Morph - Family tree chart

"Okay!!!"

2008-03-02T23:03:00.000-08:00

hehehe.. isang bagong code ang naimbento ko para maitago ang tunay na gusto kong sabihin para sa isang taong gusto ko... gusto nyong malaman yung ibig sabihon?

okey lang yun.... hehhe

February 28, 2008 (blade pa...)

2008-02-28T21:56:00.000-08:00

hehe sino kaya ang( mga ) naghihintay ng post na to....

pasado alas-nueve na ata ang oras ng mga panahon iyon.. maalala ko lang...

kakatapos lang naimng maglaro ng mga ka-klase ko... buti nalang at nagsiuwian na agad ang mga elders ng skul namin... kung nandun sila ay baka di ko pa nagawa ang dapat kong gawin... hehehe....

kala ko umuwi na sya.... yun pala.. naghihintay rin.... yung humahawak ng id.. ehehehe

bigla akong kinabahan... "kamote yan ", bulong ko sa isip ko... pero ayos narin kase ayaw kong matapos ang araw na iyon nang hindi ko nasasabi sa kanya ang gusto kong sabihin....

hanggang dumating ang saktong oras na kaming dalawa nalang ang naroon.. hehehe, napaka romantik ng mga salita.. kala mo totoong author...

buti nalang at nandoon ang toong kaibigan kong kaibigan din ng pinsan ko..... sya ang dahilan kung bakit ko nasabi sa kanya dahil sya ang tumawag sa may hawak ng id tapos nagkaroon kami ng chance na makapag usap na dalawa....

unang chempo.... sa dalawang upuan sa may labas ng info... syempre dahil sa katorpehan ko ay di ko kayang magsabe dun ng merong ibang taong nakakarinig... tapos inaya ko syang lumabas sa tapat ng Info..

pangalawang chempo... oo nga, dun sa labas ng info.. nakatayo kaming dalawa roon at ako naman ay ,halos mamatay sa kaba, nag-iisip ng saktong salita para sabihin sa kanya....

puro 'ahmmm' at 'sandali lang.. nag iisip pa ko....' ang lumalabas sa bibig ko...

pareho kaming dalawa na nagpipilitang magsalita na dahil di ko talaga alam kung pano sisimulan...

******* some text missing********

hanggang sa umuwi ako ay... nangangamote ako sa aking sitwasyon... hindi ko alam ang gagawin ko kung talagang matutuwa ako o hindi pa.... hehehe...

naisip ko nga bigla... para syang 'chamba'...

ano nga ba ang chamba?

ang chamba ay madalas masabi kung merong magandang pangyayaring tila hindi na mauulit muli.... (sana tama yung ibig sabihin ko kase, wala akong makitang tamang translation sa internet eh....)

ang chamba ay isang malupet na pangyayaring hindi mo inaasahan.. at sa parehong paraan... hindi mo rin inaasahan na tapos na pala ang magandang pangyayaring iyon... hehehe.... kamote... parang totoo...

oo.. para nga syang chamba... isang maganda (oo, alam ko me sarili kang saloobin... ito lang nakikita ko...), makulit, medyo matino, masarap ngumiti, at masakit sa puso kung maka tingin... iilan nalang siguro sila dito sa mundo.... chamba nga eh noh.... parang magandang pangyayari, tapos wala na agad.... ganun... hehehe.... nawala dahil sa di maipaliwanag (sa blog) na kadahilanan...

sabi ng sa isang shout-out sa friendster na kakadalaw ko lang "In this life, good things never seems to last.." kamote yan.. kase ang mundong ito ay likas na masama....kahit tayo... sa magkakaibang paraan nga lang.. hehehe... at sa kung paano tayo nakikita ng ibang tao...

parang napapalayo na ko...

balik tayo..

ahm.. siguro naman ay naisulat ko na lahat ng gusto kong isulat dito....kaya hanggang dito nalang muna hehehe

Peace yo....

(bitin ka ba? i-comment mo saloobin mo.. kamote)

at saka nga pala.....

kung may impormasyon kayong gustong malaman ay...

patuloy nalang muna kayong maghintay dito sa blog ko.. hehehe

kala nyo ah.. hehehe

eto na....

2008-02-27T19:33:00.001-08:00

sa post na ito ay kelangan ko ng komento mo, kaibigan....

ayos lang ba sayo kung ang gusto ng paborito mong kaibigan ay isang taong ayaw mo?

bilis... koment na!!! hintayin ko koment mo.. peace men..

hahaha(kamote..)

2008-02-25T02:19:00.000-08:00

hay nako.. pano ko ba sisimulan to...

isang araw sa informatics fairview ay biglang nagbrown-out, at syempre... lahat ng mga estujante ay lumalabas pag ganoon ang nangyayari.. (di ko alam ang dahilan kung bakit..)
dahil sa feb na ang buwan ay syempre.. malamig para sakin... di ko alam ang gagawin ko habang lumalabas ng skul dahil sa ginaw.. yung dalawa kong mga kamay ay nakatago sa kilikili ng magkabilang kamay(di ko kase alam yung tawag sa ganun eh..)

hanggang biglang may lumapit saking maliit na batang estudyante ng informatics na high-pitch ang boses, itago natin sa pangalang peklat, at akoy niyakap at tinatawag akong muffin... kamote yan.. at syempre, para masaya ay meron pang nakisali na isang babaeng chubby at sinasabing sya raw ang latest... (ang gwapo ko naman..) ginawa nila akong tali sa tag-of-war.... anak ng tinola.. di ko alam kung anong tinira nilang dalawa, basta ang alam ko giniginaw lang ako.....

at sa di kalayuan ay meron pa silang inayang isang babae... nakita nyang wala na syang kamay na mahuhugot mula sakin kaya...... kinuha nalang nya ang aking id at yun ang hinatak.... sya ay tinatawag nilang spoiler...

at mula doon ay nagsimula na ang isang maliit na kalokohan....

hanggang sa isang araw....

ang maliit na kalokohang ito ay umabot sa loob ng room d, kung saan naroon ang ilang mga (sa inaakala ko) ay maaaring magtago ng isang sikreto... at ang maliit na biruan ay naging kamote...

si kaibigan ko ay narinig ang aming maliit na kalokohan at ipinasa nya ito sa isang basketball player ng skul... at dun kumalat ang isang malupit na kalokohan at sikreto.... dahil di ako marunong magsinungaling ay umamin agad ako.... kamoteng balong... isa kang magaling na bata...... sa ngayon ay giniginaw na naman ako at di ko alam kung anong gagawin ko pag nagkita kaming dalawa.... kung sasabihin ko ba o hindi.. ewan ko ang alam ko ay torpe ako... hehehe

pero kaya ko to... its another move na kelangan ko nanamang pagdaanan.... kaya ko to.... sana ayos lang.. at sana, kayanin ko nga..

ang alamat ng santol....

2008-02-21T22:28:00.000-08:00

pare1: bro, anong tawag dun sa punong yun?
pare 2:san tol?(santol...)
pare1:ah.. salamat..!

Panaginip..

2008-02-21T04:26:00.000-08:00

Isang masarap na bikol express ang tanghalian ko kanina.. kasabay ang isang hinahangaan....

Isang pangarap na, oo, natupad... kaso nga lang.. di lahat, gusto sya..

Sana sya nalang pala.. torpe kase eh...

hehehe... syempre si balong ako...

palit ng topic..

kahapon ay may tugtog kami at nakasama namin si tado, jeepney joy ride, wake up your seat mate, bembol rockers, at marami pang iba... actually, 9 bands lang yung nandun, at isa kami dun sa mga guets bands na imbetado...

sarap maging guest band, libreng pagkain at sikat pa banda nyo..(lalo na yung bokalista...) kasama nyo pa yung ibang mga bandang sikat sa back at side stage.. hehhe ayos....

ang galing lalo na ng gitarista ng Cover me quick.. nag-killing-the-cockroach(ipis) hehe.. ang taas ng talon... eh kakatapos lang ng ambon.. ayun... 'swuuuush' WUUUHUUUUU! ayos, nice slide.. hehhee napa ngiti sya sa ganda ng performance nya... sabay sabi samen,'(mura)... madulas pala rito....' hehehe malamang.. kamote... taps nakatabi ko pa yung (magandang)drummer ng wake up your seat mate.. kamoteg mukha yan... parang angel... na matangos ang ilong na rocker... sana lagi nalang kaming magkatabi.... parang may "connection" akong naramdaman saming dalawa eh.... parang may kuryente, "alam mo yun ate"-tanong ko sa sarili ko para sa kanya.. hehehe bading kase.. tas payabangan na pag alis ni ate....

"di mo napapansin, pareho tayong drummer?"
"oo nga drummer tayong tatlo, parehong mga percussion instrument ang gamit natin.."
"he!, wala kong oras sa inyong dalawa.... astig akoh(pa-cute..)"
"ang mga drummer, nagba-body-body"
"oo nga, ang mga drummer, nagyayakapan... ng walang malisya.."
-kanya-kanyang paraan ng pambobola sa sarili...

ang ganda talaga ng ngiti nya... pamatay..

ang galing ng tugtog namin kahapon... ayos, 5 songs, munrik nakong mapaos.. pero sapat lang... with tado with us sa stage ah ayos na ang lahat... tapos meron pa ulet kami bukas.... sa Dayo bar.... sana may pera pa ko... kamote yan..

pero ang mahalaga ay nakapag date kami sa bunso eatery.. hehhe... ayos.. onti nalang...

Emong nakapaa

2008-02-19T22:52:00.000-08:00

wensday ngayon at kelangan corporate attire ang suot namin... tutugtog kami ngayon kaya dala ko ang aking instrumento... umalis ako sa bahay habang nagpapahinga si papa para hindi na nya tanungin kung bakit ko dadalhin yung djembe at kung san ako pupunta...

kumain na muna ako bago umalis sa bahay... pagdating sa skul... kumain ulet kami... at sa kasalukuyan.. masakit ang tyan ko na para bang natatae....

hehe.. kamote yan.. hanggang gabi pa kami sa tutugtugan namin sa cubao...

at... un.. maalala ko lang yung mga emo noong nakaraang Up fair...

kala mo mga astig...

nung uwian na... naglalakad sila sa kalsada ng nakapaa(inalis nila ang kanilang mga sapatos) siguro, sasusunod na makikipag slamman sila muling gagamit ng sapatos... tapos umabot pa sila ng Philcoa ng walang pamasahe(sa bagong silang ata sila nakatira.. yun kase yung sinasakyan nilang jeep eh..).... ang gagaling... ang tigas.!!! pano kaya nila nagagawa yun?Kawawa naman yung ibang mga tunay(eh wala naman..)na emo.. hehehe nasisira yung walang kwentang image nila.. peace men....

pogi ako..!!

09197364510

2008-02-17T21:45:00.000-08:00

hay nako...

ang saya ng UP fair 'Eufairia'

di pa kami nakakapasok ay naririnig ko nang tumutugtog ang sunflower day camp.... ang galing.. kamoteng haba ng pila yan....buti nalang may nakita kaming mga taga-informatics din.... syempre.. bigla kaming naging close lahat... para lang makasingit sa pila....

ang galing ng mga bandang tumugtog.... antagal naming hinintay ang Urbandub kaso pag dating nila... tugotog agad, di gaanong kagandahan ang tunog na lumabas sa mga speakers.. kamote yun.. ampanget ng sound system... pero ibang klase paring pag marinig mo sila ng personal....

maya-maya pa ay narinig ko na ang Quezo nag galing nila. parang sebentdisaypol... mga propesyonal.. di tumutugtog hanggat di maganda ang tunog nila... ang galing!!!

di ko alam ay pumunta din pala dun ang kapatid ko....

pag uwi ko kinabukasan... nang magkita kami.... 'nawala sim card mo' agad ang sumallubong sakin.... kamote yan... buti nalang merong Nabubuhay sakin na sana ay mabuhay rin sa kanya, naguguluhan ka noh? pero may araw din na makikilala mo kung sno yung Nabubuhay sakin na yon at sana ay mabuhay rin Siya sayo...

kaya ganun nga ang nangyari.. binilihan nya ako ng bagong sim card at 09197364510 na nga ang bago kong number.. hehe...

gets mo ba?

masaya ang eufairia

mas maswerte pa pala ako sa kilala kong taga UP, 2 years na syang nagaaral sa UP, ni isang beses man lang, di pa sya nakakapunta sa UP fair.. hehe ingat nalang

Godbless...†

Araw ng mga puso..

2008-02-17T13:31:00.000-08:00

Xempre... wala akong sariling kompyuter kaya laging delaed ako kung mag-post...

pasensya na ah...

February 14 2008 ang petsa.. kamoteng araw...

umaga, papasok ako sa skul, naglalakad palang ako sa labas ng sm eh may tatlong lalake na ata akong nakita na mayroong hawak na bulaklak na parang tinatago sa likod para sorpresahin ang kanilang mga iniirog..
ang galing.. may ilang taon na rin akong single pero eto na ang pinakamasayang valentines day ko kumpara sa iba na single ako... naiiba ito dahil kumpara sa mga nakalipas na mga araw, eto ang pinakamalamig(literal) kamote yan... di tuloy ako makadeskarte... hehehe(kanino?, alam ni esser at ni cj)sana manatili itong malaking sikreto dahil ahmm..kamote yun..

well, change topic...

sobrang delayed na pala ako sa panod ng naruto shippuuden episodes... ayos lang naman yung dahil lahat ng oras ko, sa pagaaral ko natutuon.. hehehe yabang (ang laki na nga ng minus ko sa project eh..)talagang pinalitan ang topic eh noh...

balik tayo..

ngayon, ako ay kasalukuyang nabubuhay na wala atang ibang tao (bukod sa pamilya) na nagmamahal sakin.... pero alam ko na hindi mahalaga iyon.. alam kongg merong Isa na siguradong magmamahal sakin kahit na ano man ang gawin ko... dahl sa Kanya, may dahilan na ako para palaging ngumiti kahit na may problema, na hindi nasasayang ang lahat ng pagmamahal na nararamdaman ko bastat para sa Kanya ito, kahit ilang besen man akong sumablay... Dahil sa Kanya, malaya akong nabubuhay ngayon at ipagkakalat ko ito sa lahat ng hindi pa nakakakilala sa Kanya..

ngayon, ang pagibig saking ay hindi lang nararamdaman mula sa tao.. mag masarap maranasan ang pagmamahal na alam mong walang kondisyon ang pagmamahal na ito..mas masarap maranasan ang pagmamahal na to lalo na kung alam mong wala nang ibang nagmamahal sayo.. mas masasrap maranasan ang pagmamahal na to lalo na kung nagpapanggap kang emo.. hindi mo man ako maintindihan(kahit ako, di ko maintindihan yung sinlat ko) basta may Diyos kang nagmamahal sayo, kumpleto na lahat... nasayo nalang ang paagdedesisyon kung tatanggapin mo ang pagibig na yon o hindi..

Ang College Week.... (noong isang linggo..)

2008-02-15T02:44:00.000-08:00

hehehe ang saya saya ng buong linggo ng college week...

Lunes:
nakatulong kami sa mga mangangailangan ng dugo... kahit na ako... hehehe tapos may libre pang nood ng 'meet the spartans' hay... ang saya.... want to sawa pa ang pangkain. hehehe 09196542436...

Martes:
pagdating ko ng skul, halos kakastart palang ng movie ng pinaka maganda artistang si Jessica Alba... ang 'Good Luck Chuck'... ang ganda, ibang klase sya... tapos mamaya maya pa ay pinalabas na ang moving 'Hitman'.. ayos astig... kala mo di pedeng gawin yon ng normal na tao.. pero pelikula lang naman yun... tapos yung 'Sydney White' naman.. ang galing.... kakakilig(daw) ayos lang naman yung movie, kase maganda yung leading lady.. tapos, yung leading man naman ay kamukha ni ben...

Miyerkules:
ayos... ang pinaka hihintay na araw ng mga kaibigan ko dahil ngayon ipapalabas ang 'Saw IV'.. galing... parang di kayang gawin ng isang normal na baliw na tao... sarap kumain ng tocino.. paguwi ko tuloy, puro napupugutan ng ulo ang panaginip ko... pero bago ipinalabas ang saw, nag assesment kami tungkol sa mga gagawin namin sa Eco Park sa mga susunod pang mga araw...

Huwebes:
eto ang unang araw ng aming activity sa EcoPark... unang araw ko palang ay late na agad ako... pero ayos lang.. todo bigay ang lahat ng mga ka-grupo ko.... kala mo mauubusan... talagang gusto kong sumali sa mga physical na challenges kaya lagi ata akong nagpe-prisintang sumali.... nung time na na maglalar ako... eh endurance challenge pala ang gagawin, walang aalis sa pwesto tapos tatayo ka ng isang paa lang pero may hawak ka pang yelo sa magkabilang kamay... kamote yan.. di man lang ako nag init... wala pang 10 seconds tanggal na ko.. kamoteng rules kase yan.... inantok tuloy ako....

Biyernes:
back to skul naman ang mga challenges namin... takbuhan sa loob ng mall.... ang saya kase kami ang panalo.. heheh kami pa ang may pinakamaluwag na klassroom sa lahat ng tribo....

Sabado:
balik nanaman kami ulet sa EcoPark... as usual, late na naman ako.. akala ko meron na kaming nakahanda na tribal dance at yell. Well meron naman pero hindi lang ganoon ka-tigas na cheer... praktis namin ay puro kalokohan kaya hindi namin inaasahan na mayipe-present kami sa labanan ng mga tribo.... yung gma taong hindi mo akalain na tatawa ng ganoon ay halos umiyak na daw sa kakatawa... at natapos ang araw na luhaan kami dahil talo kami, muntik pang manakaw ang kamoteng kalabasa namin na yan... ayos lang naman eh... sakto rin na kaarawan ng isa sa mga elders na estujante sa skul namin... andaming pagkain... halos mapilay ako sa sobrang kabusugan... heehhe tapos walang hanggang kwentuhan... doon muling nabuhay si Rene Rekestas... hehehe 'aaaaaa' hehehe alam na... ang galing.. nakakalasingpala ang sobrang kabusugan at sobrang 'Coke'... hehe

At yung ang buong College Week...

muli....

09196542436... hehehe